้ว
สิ่งมีชีวิตต่างมิติของที่นี้ถึงแม้ว่าจะดูเหมือนล้ำค่าสำหรับมนุษย์ก็จริงแต่สำหรับเผ่าพันธ์ต่างมิติแล้วพวกมันอ่อนแอเกินไปมาก
เธอมองดูเวลา มันเหลือเวลาอีกแค่15นาทีเท่านั้นก่อนจะถึงเส้นตายที่กำหนด แต่โจวเหวินก็ยังไม่มา
“ดูเหมือนจะไม่มาแล้วซินะ น่าเสียดายจริงๆเลยเลย ถ้าเกิดยอมให้ลูกแก้วมาละก็ ฉันจะยอมพาออกไปดีๆก็ได้นะเนี่ย”นางพึมพำกับตัวเองเบาๆ
ทันใดนั้นเอง สาวหิมะก็ลุกขึ้นมองออกไปด้านนอกแล้วเห็นโจวเหวินกำลังบินมาจากฟ้า พอนางเห็นโจวเหวินมาแต่ไกล เขาก็บินมาถึงหน้าประตูพอดี
“มาจนได้สินะ”สาวหิมะพูดพร้อมเดินออกจากโถงไป แล้วยืนตรงบันไดโถง “เหลือเวลาอีกไม่นานแล้ว ในที่สุดเจ้าก็เลือกทางที่ฉลาดซักทีนะ ให้ข้าเป็นคนพาเจ้าออกไปเถอะ”
โจวเหวินมองสาวหิมะแล้วพูด “ฉันไม่ได้คิดจะให้ลูกแก้วกับเธอหรอก”
“ถ้างั้นเจ้าคงเลือกที่ตายที่นี้ซินะ”สาวหิมะพูด
“ไม่ละ ฉันจะออกไปที่นี้กับเธอ”โจวเหวินพูด
สาวหิมะพูด “ถ้าเจ้าไม่คิดจะให้ลูกแก้วกับข้า แล้วเจ้าคิดจริงๆเหรอว่าข้าจะปล่อยให้เจ้าได้ออกไปง่ายๆ”
“แน่นอนซิ แต่เธอเองก็คงจะไม่ชอบใจมากๆแน่ๆ”โจวเหวินพูด
