แล้วใช้อารยมิติวาปครั้งสุดท้ายวาปออกจากตรงจุดนั้นโดยด่วน
ลำแสงเยือกแข็งนั้นทันทีที่กระทบกับน้ำทะเล มันก็แช่แข็งน้ำทะเลในระแวกนั้นเป็นวงกว้างทันที น้ำทะเลกลายไปเป็นธารน้ำแข็ง
บาซิลิสก์เองก็ไล่ตามมาอย่างโกรธแค้น หางของมันสะบัดไปมา มันเข้าถึงตัวของโจวเหวินได้ในพริบตาเดียวเท่านั้น ก่อนที่มันจะตวัดมือเป็นใบมีด ใช้สายลมเป็นคมดาบ ฟันเข้าใส่โจวเหวินอย่างบ้าคลั่งกะจะหั่นตัวของโจวเหวินเป็นชิ้นๆให้ได้
โจวเหวินกัดฟันแล้วเรียกเบม่อนออกมาขวางใบมีดพวกนั้น เบม่อนออกมาพร้อมคำรามด้วยสุดยอดพลังรับเข้ากับคมมีด
ฉวก ฉวก
ร่างกายอันกำยำของเบม่อนโดนดาบปาดจนเป็นบาดแผลยาว กระดูกเหมือนจะแตกหักด้วย เบม่อนที่โดนแรงกระแทกนั้นกระเด็นออกไปชนเข้ากับน้ำแข็งทำให้น้ำแข็งแตกเป็นเสี่ยงๆและน้ำทะเลโพยพุ่งมาจากแรงกระแทกนั้น
โจวเหวินที่บินอยู่บนฟ้าพยายามหนีออกจากตรงนั้นให้ไกลที่สุดที่ทำได้ ก่อนจะเรียกเบม่อนกลับมา แล้วสวมผ้าคลุมล่องหนใช้หายตัวสมบูรณ์ทันที
บาซิลิสก์มองไปรอบๆแล้วไม่เห็นร่องรอยของโจวเหวิน มันเลยหันกลับไปตะโกนใส่สาวหิมะ “เจ้าหมอนั้นเจ้าเป็นคนพากลับมาเอง มันเป็นพวกของเจ้างั้นเรอะ”
สาวหิมะพูดด้วยความเยือกเย็น “ถ้ามันเป็นของข้า เจ้าคิดว่าข้าโง่ขนาดให้มันขโมยระฆังนภาไปหน้าด้านๆแบบนี้รึ ถ้าเจ้าสงสัยข้านัก เจ้าเอาเวลาไปลากตัวเขากลับมาดีกว่า ที่นี้ยังไงเขาก็หนีไปไหนไม่พ้นอยู่แล้ว
“เรื่องนี้เจ้าไปอธิบายกับท่านผู้นั้นด้ว
