่วนเรื่องภูเขาไฟปะทุนั้น โจวเหวินไม่รู้ เพราะส่วนยอดของมันนั้นอยู่เหนือควันดำบนท้องฟ้าไปซะอีก
หลังจากที่สแกนรอบๆภูเขาเรียบร้อย เขาก็พบว่าไม่มีอะไรอยู่ เขาเลยลังเลแล้วตัดสินใจลองปีนดู ถ้าเขาไม่เจออะไรอีก เขาก็จะย้อนกลับทางเดิมเพื่อป้องกันการโดนซุ่มโจมตี
โจวเหวินมองไปรอบๆ แล้วพบว่าแถวนี้ไม่มีสิ่งมีชีวิตต่างมิติ เขาเลยปีนขึ้นเขาไปตรงๆ
เขาใช้ร่างของแมวหิมะกระโดดไปตามหินไปมา เพราะว่าภูเขานั้นไม่ได้ใหญ่มากแต่มันชันสุดๆ กำแพงภูเขานั้นแทบจะลาดเอียง90องศาตั้งฉากกับพื้น โจวเหวินเลยต้องใช้รอยแตกของหินในการยึดตัวเองและพักแทน
ตัวของแมวหิมะเองก็ไม่ได้มีความสามารถในการบิน และโจวเหวินเองก็ไม่คิดจะใช้ด้วย เพราะป้องกันการโดนมองเห็นโดยใช่เหตุ
พอเห็นว่าเขากำลังจะปีนไปได้ครึ่งทาง โจวเหวินก็พบว่าบนนั้นมีแผ่นหินรองรับเขาอยู่ เขาเลยลงหยุดที่นั้นคิดจะพักเบรกปรับสภาพร่างกายตัวเองก่อน
แต่ทันทีที่ไปแตะลงบนแท่นหินนั้นเอง เขาก็พบว่ามันมีถ้ำอยู่เหนือกำแพงหินด้านหลังของแท่นหินนั้น พร้อมกับมีดวงตาคู่นึง จ้องมองดูออกมาจากภูเขาที่มืดมิด
นี้ไม่ใช่แค่ความรู้สึกของโจวเหวินอย่างเดียว แต่เขาสังเกตเห็นดวงตาคู่นึงมองเขาจริงๆ ดวงตานั้นเรืองแสงได้ทำให้ดูเด่นในถ้ำมืดมากๆ
เจ้าของดวงตาคู่นั้น ค่อยๆเดินออกมาจากถ้ำ สายตานั้นจ้องมองโจวเหวินเขม็ง ทำให้โจวเหวินขนลุกซู่ เตรียมอัญเชิญสดับวานรออกมาพร้อม
แต่ทันใดนั้น ยังไม่ทันได้รอให้โจ
