ห้โจวเหวินรีบส่งหยาเอ๋อมาให้เร็วที่สุดด้วย
ในวันออกเดินทางโจวเหวินส่งหยาเอ๋อให้กับอันหลานหยางก่อนจะออกเดินทางไปยังภูเขาฉีซือคนเดียว
ตอนที่เขาไปถึงกำแพงภูเขาฉีซืออีกครั้ง เขาก็มองดอกไม้บนกำแพงแล้วพูด “ท่านจักรพรรดินี ฉันมาตามที่นัดไว้แล้ว บอกมาได้เลยว่าฉันต้องทำยังไงบ้าง”
ดอกไม้นั้นค่อยๆกลายกลีบออกแล้วพูด “การที่มนุษย์จะผ่านข้ามกำแพงโลกต่างมิติได้นั้นมันยากมากๆ นายต้องเตรียมตัวเยอะเลยละ”
“เข้าผ่านลูกบาศก์ไปไม่ง่ายกว่าเหรอ”โจวเหวินพูด
“มันต่างกันหน่ะ ลูกบาศก์พวกนั้นเป็นเหมือนประตูหน้า การจะเข้าประตูหน้าถ้าได้รับเชิญมันก็ง่ายจริงๆนั้นแหล่ะ แต่ถ้านายอยากจะเข้าไปขโมยของในนั้นละก็ จะเดินดุ่มๆเข้าประตูหน้ามันก็คงไม่ได้หรอก นายต้องปีนกำแพงไม่ก็ขุดรูผ่านเข้าไป ความยากมันต่างกันเลยนะ แบบเดียวกันที่หวังหมิงหยวนทำก่อนหน้านี้ละ เขาสามารถทำลายกำแพงมิติได้ด้วยพลังของ6อาราม ถ้านายอยากจะเข้าไปในนั้นแบบไม่มีใครจับได้ มันก็ยุ่งยากหน่อย” จักรพรรดินีหยุดแล้วพูดต่อ “แต่สำหรับฉันแล้ว มันไม่ได้ยากขนาดนั้นหรอก อย่างมากสุดก็แค่เสียเวลา แต่หลังจากที่นายเข้าไปในโลกต่างมิติได้แล้วนายต้องระวังตัวเองสุดๆเลยนะ นอกเหนือจากที่นายต้องทำตามแผนแล้ว ถ้านายไปเจอเข้ากับอะไรที่ไม่คาดคิดละก็ จำไว้ว่า ให้นายตัดสินใจแก้ปัญหาคับขันนั้นได้เลย แล้วก็จำไว้อีกว่า ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ห้ามใช้กำลังเด็ดขาด ภายในนั้นนายเองเป็น แค่มดปลวก
