ทองแดงโจวชาน
วิญญาณร้ายเหล่านั้นอยากจะลากหยาเอ๋อลงไปอยู่ด้วย โจวเหวินเลยปัดมือไล่วิญญาณพวกนั้นออกทำให้พวกมันเผาไหม้กลายเป็นฝุ่นผง
ธิดาปีศาจที่ยังคงแอบซ่อนอยู่ในทะเลสาบนั้นยังคงไม่ได้ออกมาพร้อมโจวเหวิน โจวเหวินนั้นมองไปยังจุดที่ธิดาปีศาจอยู่แล้วแอบๆตกใจ เขาพบว่าวิญญาณอาฆาตพวกนี้กลับไม่ทำอะไรธิดาปีศาจ เหมือนกับว่าธิดาปีศาจไม่มีตัวตนอยู่ยังไงอย่างงั้น
“ธิดาปีศาจยังไม่ออกมาเหรอ แสดงว่ามันยังมีโอกาสอยู่อีกซะนะ ลองดูสถานการณ์ไปก่อนละกัน”โจวเหวินคิดก่อนจะไปซ่อนตัวอยู่บนภูเขาใกล้ๆดูการต่อสู้ที่เกิดขึ้น
แล้วโจวเหวินก็พบว่าวิญญาณร้ายเหล่านี้ก็ออกมาจากทะเลสาบไม่ได้เหมือนกันเหมือนกับว่ามันมีกำแพงขวางกั้นนอกทะเลสาบยังไงอย่างงั้น
“หรือว่าหุ่นไล่กานั้นก็ออกมาไม่ได้เหมือนกันนะ”โจวเหวินเดา
รอบที่แล้วที่เขาผ่านเข้ามา หุ่นไล่กาไม่ได้เข้ามาโจมตีเขา ตอนนั้นเขาเดินไปตามทางรอบๆทะเลสาบห่างจากทะเลสาบแค่ไม่ถึง2เมตรด้วยซ้ำ
ในระยะแค่นั้นสำหรับสิ่งมีชีวิตสุดโหดอย่างหุ่นไล่กานั้น มันก็มีแค่2เหตุเท่านั้นที่มันไม่โจมตีโจวเหวิน
อันดับแรกคือมันไม่อยากโจมตี อย่างที่2คือมันออกมาจากทะเลสาบไม่ได้
“ถ้าหุ่นไล่กานั้นออกจากทะเลสาบไม่ได้ถ้างั้นเราก็น่าจะยังมีโอกาสชิงลูกบอลทองแดงกลับมาแหะ”โจวเหวินกลับคิดอยู่นั้นเอง จู่ๆเขาก็ได้ยินเสียงของราชาหยินฟูขึ้นมา
“โจวเหวิน เรามาทำข้อตกลงกัน เจ้าเอาตัวข้าออกจากที่นี้ และข้าจะช่วยเจ้าท
