ๆค่ะ”
นาโอะนั้นเดิมทีรู้ดีอยู่แล้วว่าเธอไม่ควรจะเปิดเผยตัวตนของมารสวรรค์ออกมา เธอเลยพูดออกมา “ฉันก็ไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้เหมือนกัน แต่ฉันเลือกอะไรไม่ได้แล้วตอนนั้น ถ้าฉันไม่ใช้มารสวรรค์ตอนนั้นฉันเองก็คงโดนโจวเหวินฟันเข้าไปเต็มๆแล้ว ฉันผิดเองแหล่ะที่ประเมินพลังของเขาต่ำไป ฉันไม่คิดเลยว่าเจ้าของเบม่อนนั้นจะเป็นเขาไปได้”
บอดี้การ์ดหญิงพูด “คุณหญิงคะ ฉันเห็นว่าทุกครั้งที่คุณหญิงเจอกับโจวเหวิน คุณหญิงจะมีแต่เสียกับเสียนะคะ ฉันคิดว่าถ้าเป็นไปได้ เราไม่ควรจะไปยุ่งอะไรกับเขามากในอนาคตจะดีกว่านะคะ”
นาโอะพูด “คิดมากไปแล้ว ครั้งหน้าฉันจะไม่ประมาทแล้วละ และฉันจะใช้พลังของมารสวรรค์เต็มความสามารถแล้ว ถ้าถึงตอนนั้นแม้แต่เบม่อนก็สู้ฉันไม่ได้หรอก”
แต่ก่อนที่บอดี้การ์ดหญิงจะได้พูดอะไร นาโอะก็ได้ชิงพูดก่อน “ยังไงซะถึงเราอยากจะหลบหน้าเขา แต่ยังไงเขาก็มาที่นี้เพราะสิ่งมีชีวิตหลุดจองจำกับผงเวทมนตร์อยู่แล้ว เราจะหลบหน้าเขายังไงละ”
บอดี้การ์ดหญิงคิดก่อนจะพูดกับนาโอะอยู่ดี “คุณหญิงคะ ฉันคิดจริงๆนะคะว่าโจวเหวินคนนั้นต้องมีอะไรบางอย่างที่ส่งผลร้ายกับคุณหญิงแน่ๆ เพราะงั้น ถ้าเจอเขาอีก ระวังตัวด้วยนะคะ”
“ไม่ต้องกังวลลหรอก ฉันจะไม่ทำพลาดเป็นครั้งที่2แล้วละ”นาโอะยิ้ม
โจวเหวินที่ตอนแรกตั้งใจจะตรวจสอบพลังของมารสวรรค์ แต่กลับกลายเป็นว่านาโอะนั้นหนีไปก่อน ทำให้เขาผิดหวังเล็กน้อย ถึงแม้ว่าตอนนี้วิญญาณชีวิตฆาตกรของเข
