ี้ฉันใส่มารสวรรค์แล้วนะ ความเร็วระดับเร้นลับทำไมหมอนี้เป็นแค่ระดับมหากาพย์ถึงหลบได้ละ ความเร็วมันต่างกันมากเลยนะ”นาโอะไม่เชื่อสายตาตัวเอง
เธอรู้สึกมาตลอดเลยว่าหลังจากที่เธอได้พลังของมารสวรรค์มาแล้ว เธอจะกลายเป็นคนไร้เทียมทานที่ไม่มีใครสู้ได้ ยกเว้นแต่ว่าจะเป็นมนุษย์ที่ทำสัญญากับผู้พิทักษ์เหมือนกัน
แต่ถึงอย่างนั้นโจวเหวินคนนี้ก็ได้ทำลายความมั่นใจนั้นไปหมด นี้ยังไม่นับเรื่องที่โจวเหวินใช้แค่วิชากระบวนท่าก็หนีเธอได้อีกซึ่งเธอรับไม่ได้เอามาก นาโอะรับไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น มันยิ่งทำให้เธอฝืนตัวเองให้เร็วขึ้นและเร็วขึ้นกว่านี้อีก
แต่ถึงจะเร็วแค่ไหนเธอก็ฟันโจวเหวินไม่โดนอยู่ดี เธอมั่นใจว่าโจวเหวินนั้นเร็วได้ไม่ได้เท่าเธอ แต่เขากลับสามารถหลบดาบของเธอได้อยู่ดี
โจวเหวินระหว่างที่หลบการโจมตีของนาโอะนั้น ก็สังเกตความสามารถของมารสวรรค์ไปด้วย
ตัวของเขาเองนั้นเห็นได้ชัดว่าเร็วไม่เท่ากับนาโอะ แต่กระบวนท่าของเขานั้นไม่ใช่แค่เรื่องความเร็ว อย่างน้อยนาโอะก็ไม่ได้เร็วเกินกว่าที่เขาจะตอบสนองได้ทัน
โจวเหวินนั้นมั่นใจในกระบวนท่าหลบหลีกของตัวเองมาก สกิลจ้าวมังกรบินนั้นเขาฝึกมาตั้งแต่ระดับล่างสุด ตลอดทางมาจนถึงขั้นนี้ มันเป็นสกิลที่สามารถใช้แล้วเข้ากับตัวของโจวเหวินได้มากที่สุด
ภายใต้วิถีดาบไร้เงานั้น โจวเหวินใช้ความพลิ้วไหวของตัวเอง หลบหลีกวิถีดาบกลางอากาศเหมือนกับใบไม้เล็กๆที่เต้นรำไปตามสายลม เคลื่อนไห
