บสมองและวิญญาณของเธอที่จู่ๆเหมือนกับรับแรงกระแทกอย่างแรงจนสั่นไหวมึนหัวไปหมด
โจวเหวินนั้นไม่ได้สนใจนาโอะแม้แต่น้อย เขาพุ่งเข้ามาเพื่อให้เข้าระยะของกระดิ่งก่อนจะใช้ตรีสูญพุ่งตัวกลับไปที่หัวของเต่าเหล็กทมิฬแทงให้ตายทันที จากนั้นก็เหวี่ยงตัวของเต่าเหล็กทมิฬขึ้นฟ้า จากนั้นปลายของตรีสูญก็แทงเข้าไปที่ท้องของเต่าอย่างแรง เปิดท้องของเต่าออก ก่อนที่โจวเหวินจะคว้าผลึกที่อยู่ในท้องของเต่ามา
ตอนนาโอหายจากอาการมึนนั้นเอง ร่างของเต่าเหล็กทมิฬก็ร่วงลงมาถึงพื้นแล้ว คนที่ต่างโจมตีเต่าเหล็กทมิฬเองก็พึ่งฟื้นจากอาการมึนหัวด้วยเช่นกัน มีเพียงคนเดียวที่ไม่ตกใจ คือคนที่ฆ่าเต่าเหล็กทมิฬลงกับมือในพริบตานั้นเอง
นาโอะทั้งโกรธจัดทั้งตกใจ เธอตกใจที่ว่า เมื่อกี้นี้ ถ้าโจวเหวินตั้งใจจะฆ่าเธอจริงๆละก็เขาสามารถใช้ตอนที่สมองเธอสั่นไหว เข้ามาฆ่าเธอได้อย่างง่ายดาย แต่เขากลับไม่ทำ เขาแค่ตั้งใจจะทำให้เธอมึนหัวเพื่อฉวยโอกาสฆ่าเต่าเฉยๆ เธอโกรธที่โจวเหวินอาจจะไม่ได้มองเธอว่าเป็นศัตรูแม้แต่น้อยเลยด้วยซ้ำ เขาตั้งใจพุ่งตัวมาหาเธอเหมือนกับตั้งใจจะมาหยอกล้อเธอยังไงอย่างงั้น
“ปล่อยผลึกนั้นเดี๋ยวนี้นะ”นาโอะจะไม่ปล่อยโจวเหวินอีกต่อไป ดาบในมือของเธอพุ่งตรงเข้าหาโจวเหวินเหมือนกับสายฟ้าฟาด แสงดาบลุกโชนพร้อมจะฟาดฟัน
วัวยักฆ์ต้าเหว่ยสั่นกระดิ่งอีกครั้ง และในขณะเดียวกันตรีสูญในมือของโจวเหวินก็แทงเข้าไปกลางอกของนาโอะ
ฟรุบ
นาโอะมึนหัวอีก
