อต้องอยู่ที่เมืองหวางไหเพื่อรอคนอื่นๆมาเหมือนกัน พวกเธอเลยว่างไม่มีอะไรทำเลยมาแวะสุสานเต่าแล้วกำลังจะกลับกัน
สุสานเต่านั้นเป็นพื้นที่ต่างมิติแบบเปิด ทุกคนสามารถเข้าและออกได้โดยที่ไม่จำเป็นต้องมีเอกสาร ตอนแรกพวกเขาตั้งใจจะมองหาเกาะปะการังแล้วตั้งใจที่จะขึ้นไปบนเกาะเต่านั้น แต่พวกเขาไม่คิดว่าจะมาเจอโจวเหวินมาก่อน
นาโอะกรอกตาแล้วพูด “เราเข้าไปทักทายเขาหน่อยดีกว่า”
“ทำไมละคะ?”บอดี้การ์ดหญิงพูดแบบไม่ค่อยอยากไป
“เขามาที่นี้ในฐานะคู่แข่งของเราไม่ใช่เหรอ การดึงข้อมูลจากฝั่งคู่แข่งมาได้ก็ถือว่าเป็นประโยชน์ของเราไม่ใช่เหรอ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ฉันมีวิธีล้วงข้อมูลเขามาอยู่แล้ว”นาโอะพูดแล้วเดินตรงไปหาโจวเหวิน
ถึงแม้ว่าบอดี้การ์ดจะไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไร แต่เธอก็ทำได้แค่เดินตามไป
“สวัสดี ใช่โจวเหวินรึเปล่า”นาโอะเข้าหาโจวเหวินในเสียงของผู้ชาย
โจวเหวินที่รู้สึกได้มานานแล้วว่ามีใครบางคนกำลังมองเขาอยู่ แล้วเขาก็พบนาโอะกับบอดี้การ์ดหญิง แต่โจวเหวินจำพวกเขาไม่ได้ เขาแค่รู้สึกคุ้นๆเท่านั้น
พอเห็นพวกเขาเข้ามาทัก โจวเหวินจึงสงสัยเล็กน้อย แล้วพูด “ผมโจวเหวิน พวกคุณคือใครกัน”
“โจวเหวินจริงๆด้วย เยี่ยมไปเลย พวกเราเป็นแฟนคลับของคุณหน่ะ ไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะได้เจอคุณที่นี้”นาโอะหยิบเอากระดาษสมุดออกมากับปากกาแล้วยื่นให้โจวเหวินด้วยท่าทีตื่นเต้น “ขอลายเซนหน่อยได้ไหมครับ”
“ไม่”โจวเหวินพูดแล้วเมินเดินผ่านทันที
ตั้งแ
