เขาก็รู้สึกแปลกๆแล้วเขาก็รู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ผิดปรกติ
โจวเหวินอุ้มหยาเอ๋อขึ้นมาโดยไม่ลังเลแล้วกระโดนขึ้นฟ้าทันที
เกือบจะทันทีที่ขาของโจวเหวินหลุดออกจากพื้นนั้นเอง เขาก็เห็นร่างของอสูรปฐพีโดนสายฟ้าฟาดอย่างแรงจนมันกระเด้งกันพื้น
ด้านใต้ตัวของอสูรปฐพีนั้น คือชายแก่นักเล่นแร่แปรธาตุที่ทะลุขึ้นมาจากดินแล้วมองโจวเหวินฟ้าอย่างอาฆาตแค้น
โจวเหวินรีบเก็บอสูรปฐพีกลับมาทันที ก่อนจะใช้อารยสูญหายที่นิ้ว พุ่งตรงไปที่ภูเขาฉีซือที่อยู่ไม่ไกลทันที
โจวเหวินไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นหรือมันเกิดขึ้นได้ยังไง ตอนนี้เขาไม่คิดอะไรทั้งนั้นแล้ว เขาออกมาจากการวาปได้แล้วเขาก็มาถึงที่บริเวณแม่น้ำภูเขาฉีซือพอดี
ชายแก่นั้นไม่สนใจเตาหรือยาที่อยู่ที่พื้นเลย ร่างของเขาวาปตามโจวเหวินมาทันทีเหมือนกับจะเล่นงานโจวเหวินให้ได้
โจวเหวินคิด ไม่ว่าเขาจะมีวิชามุดดินแทรกไม้ยังไง แต่ชายแก่คนนั้นก็คงไม่มีทางไล่จับเขาจากแม่น้ำเลือดได้ เขาเลยบินเหนือแม่น้ำไปที่ภูเขาฉีซือ
แต่ใครมันจะไปคิดว่าทันใดนั้น จู่ๆ กระแสน้ำก็ปรากฏรวมกันเป็นร่างของชายแก่ตามมาเล่นงานโจวเหวิน
“อะไรวะ กายาวารีเหรอ เป็นไปไม่ได้ คนบ้าอะไรมันจะสำเร็จวิชา5ธาตุได้เลยวะ” สิ่งที่โจวเหวินไม่ชอบที่สุดเลยคือการเจอกับคนที่ไม่ว่าจะหนียังไงไปทางไหนก็หนีไม่พ้น หรืออะไรก็ตามแต่ที่มีความสามารถในการวาปได้
ก่อนหน้านี้โจวเหวินก็ไปเจอกับยาติที่สามารถวาปสลับร่างไปมาได้ แต่ชายแก่คนน
