บการพักผ่อนอย่างดี หายปลิดทิ้งจากความเหนื่อยล้าเต็มเปี่ยวไปด้วยพลังชีวิต
แม้แต่แผลของหลี่ซวนเองที่ยังรักษาไม่สนิทดียังเริ่มรักษาหายจนปิดสนิทเมื่อโดนแสงอันเจิดจรัสของโจวเหวิน
มีเพียงบาดแผลเดียวที่ยังไม่ได้รับการรักษาคือบาดแผลบนตัวของโจวเหวินเอง ว่ากันว่าวิชาจักรพรรดิโบราณนั้นเล่าถึงการเสียสละตัวของจักรพรรดิโบราณเพื่อช่วยเหลือมนุษย์ ต่อต้านสวรรค์ เผาผลาญชีวิตตัวเองเพื่อช่วยคนอื่น
ซุยเหลินเฝ้าดูดินฟ้าอากาศ เฉินหนงเก็บสมุนไพรและยา ฟูซือผลักดันการทำงานของโลก
แต่ลมปราณทั้งหมดนั้น เขาไม่ได้มีไว้เพื่อตัวเองเลย
พอมองดูโจวเหวินที่ส่องสว่างเหมือนแสงอาทิตย์แล้วหลี่ซวนก็มองโจวเหวินแล้วพูด “ตอนนี้แฟร์เท่ากันละนะ ทุกคนแม่งเป็นขั้นสมบูรณ์กันหมดแล้ว ไม่มีใครเสียเปรียบใครแล้วเพราะงั้นขอลองของหน่อยละกันว่ามันจะแกร่งแค่ไหน”
“เอาซิ”โจวเหวินที่ตัวส่องสว่างร่างกายของเขาเหมือนกับว่าเผาไหม้พลังงานลมปราณตลอด หมัดของเขาพุ่งตรงใส่หน้าหลี่ซวนด้วยความเร็วเหนือเสียง
“แบบนี้ซิดี!!”หลี่ซวนไม่ยอมแพ้ เขาปลดปล่อยปราณมารสีดำออกมาจากชุดเกราะแมลงของเขาก่อนจะรับหมัดของโจวเหวินด้วยหมัดของเขาเอง
ตู้ม!!
จังหวะที่หมัดผสานหมัดกันนั้นเอง ร่างของหลี่ซวนก็ต้องกระเด็นออกไปด้วยแรงกระแทกมหาศาลของหมัดโจวเหวิน แม้แต่เกราะแมลงตรงส่วนมือของเขายังแตกออก ตอนที่ร่างของหลี่ซวนกระเด้นอยู่กลางอากาศนั้นเองโจวเหวินก็วาปตามไปซ้ำด้วยหมัดรัวต่อเป
