าอยู่ดี หื้ม รู้สึกได้เลยว่าฟื้นตัวเร็วขึ้นเยอะเลย ต้องขอบใจนายจริงๆนะที่นา… เอ๊ะ ทำไม…มันรู้สึกมึนๆหัวแปลกๆแหะ…”หลี่ซวนพยายามจะใช้มือขยี้ตาแต่แล้วเขายื่นมือซ้ายออกมา แต่เขากลับแตะหน้าของเขาไม่ได้ พร้อมความรู้สึกแปลกๆเต็มไปหมด “นี้มันเกิดเรื่องบ้าอะไรวะ”
“ประธาน ร่างของรุ่นพี่มัน…”กรีฟชี้ไปที่ร่างของหลี่ซวนด้วยความหวาดกลัว
คนอื่นๆก็มองเขาแบบกลัวๆเหมือนกัน เหมือนกับเห็นผียังไงอย่างงั้นเลย
“เกิดอะไรขึ้นกับตัวฉันวะ”หลี่ซวนพยายามก้มลงไปมองแต่แล้วเขาก็ร้องออกมาดังลั่นสนาม
ร่างกายของหลี่ซวนตอนนี้ไม่ได้บาดเจ็บแล้ว แต่กระดูกข้อต่อของเขาไปอยู่ผิดที่ผิดทางหมดเลย กระดูขาของเขาชี้ขึ้น กระดูกแขนบิดเป็นเกรียว ตาอยู่ด้านหน้ากับด้านหลังด้านละข้าง คอตัน ตอนนี้ตาของเขามองเห็นทั้งหน้าและหลังพร้อมกันได้แล้ว
“โจวเหวินนี้นายทำบ้าอะไรของนายวะเพื่อน!”หลี่ซวนกลัวตัวเอง สภาพของหลี่ซวนตอนนี้เหมือนสัตว์ประหลาด เขาไม่ได้บาดเจ็บอะไรก็จริง แต่ตอนนี้เขาอยู่ในสภาพทำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น
“ก็ไม่มีอะไรหรอกก็แค่หักกระดูกของนายแล้วจัดใหม่ จากนั้นก็เร่งความเร็วในการรักษาจนหายดีแค่นั้น”โจวเหวินพูดเล่าด้วยรอยยิ้ม
“ไอ้ เจ้า …. ทำให้ฉันกลับมาเป็นเหมือนเดิมเดี๋ยวนี้เลยนะ”
ความสามารถในการรักษาตัวเองของหลี่ซวนนั้นมันจะจดจำร่างเดิมของตัวเองก่อนบาดเจ็บเอาไว้ แล้วรักษาจนกลับมาเป็นเหมือนเดิมแต่พลังของวิญญาณชีวิตจักรพรรดิโบราณก็สามารถ