มาง่ายๆ ต่อหน้าอันหลานหยาง เขาปฏิเสธอะไรไม่ได้อยู่แล้ว เขาเลยได้แต่ตกลง
ชูไอพอเห็นว่าโจวเหวินรับปากแล้วสายตาของเธอก็เจ้าเล่ห์ขึ้นมาแล้วคิด “วันนี้ละที่นายจะได้รู้ว่าความแข็งแกร่งที่แท้จริงมันเป็นยังไง กล้าดียังไงมาบอกว่ามารสวรรค์อ่อน คอยดูละกันว่าใครจะอ่อนกันแน่”
เหตุผลที่ว่าทำไมเธอถึงบอกให้โจวเหวินไปฝึกด้วยนั้น ไม่ใช่เพราะเธออยากจะสานสัมพันธ์ของเธอกับโจวเหวินแม้แต่น้อย
เป้าหมายของนาโอะในการมาครั้งนี้ไม่ใช่โจวเหวินแต่เป็นงานวิจัยและอาวุธลมปราณรูปแบบใหม่ที่ตระกูลอันกำลังพัฒนาอยู่ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับโจวเหวินเลย เธอไม่จำเป็นต้องเข้าหาโจวเหวินเลยด้วย
ถ้ามันไม่ได้เป็นเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นที่ลูกบาศก์ เรื่องที่โจวเหวินพูดวิจารย์มารสวรรค์ว่ากากกระจอกนั้นทำให้เธอหัวร้อนมาก ถ้าไม่เกิดเรื่องนั้นขึ้นนาโอะจริงๆแล้วก็จะนั่งกินข้างกับอันหลานหยางอย่างสุภาพแล้วคุยกับโจวเหวินอย่างเป็นมิตรล้วนๆ เธอจะไม่ชวนโจวเหวินออกมาเลยแม้แต่น้อย
ส่วนในความคิดของโจวเหวินนั่นมันง่ายกว่ามากๆ เขาไม่สนใจอะไรในตัวของชูไอเลยแม้แต่น้อย ที่เขาทำทั้งหมดนั้นก็เพื่อรักษาหน้าของอันหลานหยางเอาไว้ ในหัวของเขานั้นเขายังกำลังหาทางรับมือกับชายแก่ที่กำลังไล่ตามหลังเขามาติดๆอยู่เลย ไม่มีเวลาไปคิดเรื่องอื่นแน่ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะอันหลานหยางป่านนี้เขาคงกลับหอไปเล่นเกมส์แล้ว
ในเมื่อความคิดของทั้งคู่ไม่ตรงกัน แต่สุดท้ายพวกเขาก็มาถึง
