อ่อนเกินไป
“ตอนที่ฉันกลับมาเขาแวะไปที่มหาลัยก่อนหน่ะ”โจวเหวินกับเฟิงชิวเยี่ยนยืนอยู่หน้าลูกบาศก์
“โค้ช สัตว์อสูร2ตัวนั้นคิดว่าตัวไหนจะชนะเหรอ”กรีฟที่ได้ยินเฟิงชิวเยี่ยนเรียกโค้ชบ่อยๆตอนนี้เขาก็ติดเรียกว่าโค้ชตามแล้ว
“ไม่รู้เหมือนกัน ฉันไม่เคยเห็นพวกมันมาก่อนเลย”โจวเหวินส่ายหัว
“เดาเอาก็ได้ ถึงจะไม่เคยเห็นก็เถอะ ระดับโค้ชแล้ว แค่สายตาก็เฉียบคมมากพอที่แค่เดาก็ถูกแล้วละ”กรีฟพูดพร้อมรอยยิ้ม
ที่กรีฟพูดมานั้นมันเกินความจริงไปมากทำให้หลายๆคนเริ่มหันมามอง
ชูไอที่อยู่ไม่ไกลแถวๆนั้นเองก็ได้ยินที่กรีฟพูดพอดีเลยหันหน้ามามอง “เด็กจากรัฐบาลกลางมันปากดีอย่างนี้ทุกคนเลยงั้นรึ”ชูไอคิดในใจ แล้วมองพวกโจวเหวินแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก เธอคิดว่าเป็นแค่กลุ่มนักเรียนโม้กันไปมา
เธอเคยเห็นหน้าตาของโจวเหวินมาก่อนหน้าที่เธอจะมา แต่ตอนนั้นโจวเหวินนั้นใส่ชุดนักศึกษามหาลัยแล้วก็ดูสะอาดสะอ้านมากแต่ตอนนี้โจวเหวินออกเดินทางไปนานหลายวันมาก เขาไม่มีเวลามาดูแลตัวเองอะไรทั้งนั้น ทำให้ผมของเขายังไมได้ตัด สภาพของเขาดูโตกว่าวัยจริงๆ พร้อมด้วยหยาเอ๋อที่อุ้มมาในแขนซึ่งคนส่วนมากไม่รู้เรื่องนี้ก็มักจะคิดว่าเป็นลูกแท้ๆ
ดังนั้น ชูไอเลยไมได้คิดว่านั้นคือโจวเหวิน แล้วคิดว่าโจวเหวินนั้นเป็นแค่อาจารย์ของเฟิงชิวเยี่ยนเท่านั้น
“โจวเหวินมองดูคู่ต่อสู้ในการประลองครั้งนี้ คู่ต่อสู้คืออินทรีสายฟ้ากับอีกาพายุ ซึ่งทั้งคู่เป็นธาตุสายฟ้าทั้งคู
