ชูไอ
ที่คฤหาสต์ในลั่วหยาง อันหลานหยางจับมือของหญิงสาวคนหนึ่งแล้วพูด “นี่ หนูไอ อยู่ที่บ้านนี้อีกซัก2 3 วันก่อนซิ อย่าพึ่งรีบกลับ”
“มันจะดีเหรอคะ”ชูไอลังเล
“ไม่ต้องเกรงใจหรอกจ้ะ แม่ของเธอกับฉันน่ะโตมาด้วยกันเลยนะ รักกันเหมือนพี่น้อง แล้วฉันก็เห็นเธอเหมือนลูกสาวคนนึงเลยด้วย เธอกับตระกูลของเธอจะมาอยู่ที่นี่ได้เต็มที่เลยนะ เพราะถ้าฉันปล่อยให้เธอไปอยู่ข้างนอกละก็ ฉันคงไม่มีหน้าไปพบแม่ของเธอแน่ๆเลย”อันหลานหยางยิ้ม
“ถ้าเช่นนั้นก็ยินดีค่ะ ขอบพระคุณมากเจ้าค่ะ”ชูไอพูด
“เด็กคนนี้มารยาทงามจริงๆเลย อยู่ที่นี้ก่อนเถอะแล้วรอโจวเหวินกลับมา ฉันจะแนะนำเขาให้รู้จัก เขาอายุใกล้ๆกับเธอน่ะ บางทีอาจจะมีเรื่องให้คุยกันเยอะเลยนะ”อันหลานหยางหัวเราะ
“โจวเหวินนี้คือลูกชายของลุงหลิวเฟิงเหรอคะ”ชูไอถาม
อันหลานหยางพยักหน้า “ถึงเขาจะเป็นลูกของหลิงเฟิงก็จริงแต่นิสัยของเขาต่างจากพ่อเขาไปเลยนะ เขาจะแอบๆ ขี้อาย…นิดหน่อยน่ะ”
หลังจากที่ชูไอออกไปแล้ว อันหลานหยางก็ถามอาเซิงที่ยืนอยู่ข้างๆ “อาเซิง คิดว่าหนูไอคนั้นกับโจวเหวินจะเข้ากันได้ไหม ฉันคิดว่าหนูไอเป็นเด็กดีมากๆเลยนะ แล้วก็เหมาะสมกับโจวเหวินมากด้วย”
อาเซิงคิดซักแปปก่อนจะพูด “คุณหนูไอเป็นลูกสาวของจ้าวตระกูลชู ตระกูลชูไม่มีลูกชายมีแต่ลูกสาว2คนแล้วก็ได้ข่าวว่าคุณหนูไอเองก็เป็นลูกรักของจ้าวตระกูลชูด้วย คิดว่าเขาจะยอมให้คุณหนูไอแต่งงานเหรอครับ”
“แม่ของหนูไอกับฉันน่ะโตมาด้
