ขาก็ยังหาตัวของจักรพรรดินีไม่เจอ ภายในหลูไท่นั้นมันซับซ้อนเกินไป ที่ๆโจวเหวินสำรวจไปนั้นเป็นเพียงแค่ส่วนเล็กๆเท่านั้น
ตามที่เขาสำรวจ โจวเหวินรู้สึกได้เลยว่ามันต้องมีสิ่งมีชีวิตระดับความกลัวอยู่ที่นี้แน่ๆ เพราะแค่ระดับเร้นลับธรรมดาที่เขาเจอในหลูไท่ ตอนนี้ก็ปาเข้าไป6ตัวแล้ว
โดยปรกตแล้วพื้นที่ต่างมิติปรกติอย่างวิหารแห่งเหล็กหลอมนั้นจะมีระดับเร้นลับแค่ตัวเดียว แต่ตอนนี้แค่หลูไท่ที่เดียวก็มีสัตว์อสูรระดับเร้นลับมากกว่า10ตัวแล้ว หมายความว่ามันไม่น่าใช่พื้นที่ต่างมิติปรกติแต่เป็นเหมือนดันเจี้ยนลับที่มีบอสโหดจัดอยู่ด้านใน
หลังจากกลับมาที่ลั่วหยางแล้วโจวเหวินคิดจะกลับไปที่มหาลัยก่อน แต่ตอนที่เขาเดินอยู่ที่ถนนนั้นเอง เขาก็พบว่าลูกบาศก์บนถนนนั้นส่องสว่างขึ้น พร้อมกับสัตว์อสูรที่โผล่ขึ้นมาท้าชิง เขาเลยเอาหยาเอ๋อไปดู
“โค้ชครับ กลับมาตั้งแต่เมื่อไรครับเนี่ย” โจวเหวินเดินอยู่ใกล้ๆลูกบาศก์นั้นเอง เฟิงชิวเยี่ยน เชดี้แล้วก็เกรฟก็เดินโบกมือมาทักทายเขาแต่ไกล
