นี้ก็เป็นแล้ว ถ้าฉันใช้วิชาดาบนี้ได้ชำนาญเมื่อไร ฉันก็ถือว่าสอบผ่านใช่ไหมละ”โจวเหวินพูดแล้วมองชายชุดขาว
“ถูกต้อง ตราบใดก็ตามที่เจ้าชำนาญวิชาดาบน่ะนะ”ขลุ่ยปรากฏขึ้นในมือของเขาอีกครั้งนึง
“โอเค ได้เดี๋ยวฉันจะฝึกเดี๋ยวนี้ละ”โจวเหวินอัญเชิญดาบยาวระดับตำนานที่เขาฟาร์มมาได้จากสุสานดาบโบราณมา มันใช้ประโยชน์อะไรไม่ค่อยได้เท่าไรอยู่แล้ว แต่ด้วยตัวดาบที่เรียวยาวนั้นมันเหมาะกับการฝึกกระบวนท่าดาบที่สุดแล้ว
โจวเหวินถือดาบเล่มนั้นก่อนจะนึกถึงวิชาดาบที่ชายชุดขาวสอนมา หลังจากมั่นใจแล้วว่าไม่มีอะไรผิดพลาด โจวเหวินเลยเริ่มฝึกซ้อม
ด้วยความสามารถพรสวรรค์และประสบการณ์การสู้รบนั้น การจะเลียนแบบกระบวนท่าง่ายๆนั้นเป็นเรื่องที่ง่ายมาก อย่าว่าแต่13ท่าเลย ต่อให้เป็นวิชาดาบของเทพดาบโบราณ 100ท่า โจวเหวินก็ทำได้อย่างแม่นยำ
แต่โจวเหวินนั้นปรกติแล้วจะแทงดาบและฝึกกับสิ่งมีชีวิตอะไรซักอย่างเขาเลยยังไม่ค่อยชินกับการฝึกกับแค่ดาบเปล่าๆเท่าไร
ท่านั้นมันไม่ได้ยากอะไรมาก ด้วยร่างกายของโจวเหวินแล้ว ต่อให้ท่าจะยากแค่ไหน ตราบใดที่มันยังเป็นท่าที่มนุษย์ทำได้ โจวเหวินก็ทำได้แน่ๆ
แต่โจวเหวินกลับฝึกดาบต่อไม่ได้ เพราะว่าเขาพบว่าวิชาดาบที่เขาจำอยู่ในความทรงจำนั้นมันดูต่างจากวิชาดาบที่ชายชุดขาวสาธิตมา
“แปลกแหะ ทำไมมันถึงต่างละ”โจวเหวินขมวดคิ้ว แล้วถอนดาบกลับมาแล้วนึกถึงวิชาดาบอีกครั้ง ความทรงจำที่ชัดเจนปรากฏขึ้นในหัวของโจวเหวินอีก
