รบางอย่างออกมา
แต่ทันใดนั้นเองตอนที่เขากำลังจะหยิบอะไรบางอย่างออกมา จู่ๆแสงสีขาวนั้นก็พุ่งขึ้นมาเหนือเตา
ชายแก่นั้นไม่ได้เตรียมตัวรับมือเรื่องนี้มา ทำให้เขาอาบแสงสีขาวนั้นก่อนจะร้องลั่นแล้วกระโดดถถอยออกจากเตา
แสงสีขาวที่ในเตานั้นส่องสว่างเหมือนดวงอาทิตย์ หลังจากที่ออกมาจากเตาแล้ว แสงสว่างนั้นก็ค่อยๆลดน้อยลงจนโจวเหวินเห็นได้อย่างชัดเจน มันคือกระจกหยินหยางของจิงเต้าเซียนนั้นเอง
ฝรุบ!!
ผู้วิเศษจิงเต้ากระโดดออกมาจากเตาปรุงยา แล้วยืนด้านบนเตา ถือกระจกหยินหยางในมือแล้วยิ้ม
“เจ้าเป็นใครกัน กล้าดียังไงมาแอบเข้าไปในเตาเช่นนั้น”ชายแก่พยายามจะลุกขึ้น แต่กระจกหยินหยางก็พลิกกับ ทำให้ร่างของชายแก่นั้นกลายเป็นเหมือนหุ่นเชิด เขาไม่สามารถควบคุมร่างของตัวเองได้ ก่อนจะโดนบังคับให้เดินตกยอดเขาลงไปในพายุไฟ
“เป็นแค่นักเล่นแร่แปรธาตุ อย่าริอาจจะมาเอาของที่เป็นของราชาซิ”ผู้วิเศษจิงเต้าพูด
“สมแล้วที่เป็นผู้วิเศษจิงเต้า สุดยอดไปเลย ตาแก่นั้นมันแกร่งมากๆเลยนะ แต่ไม่คิดว่าจะเอาชนะได้ง่ายดายขนาดนี้ แข็งแกร่งจริงๆ” หลิวหยุนอวย
ผู้วิเศษจิงเต้าพูด “ฉันไม่ได้แกร่งหรอก แค่ฉวยโอกาสลอบโจมตีได้หน่ะ ไม่งั้นฉันเองก็สู้ไม่ได้เหมือนกัน ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นแค่นักเล่นแร่แปรธาตุ แต่เขาฝังตัวเองอยู่ที่นี้แล้วหลอมรวมเข้ากับผู้พิทักษ์แห่งสุสานมานาน หลังจากผ่านมาหลาย10ปี เขาก็ได้พัฒนาจนกลายเป็นระดับความกลัว มีมนุษย์แค่ไม่กี่คนเท่า
