ว่ามันจึงปกป้องปราสาทนั้นต่อไปโดยไม่ไล่ตาม แต่พอหลังจากที่รู้ว่าผู้วิเศษจิงเต้านั้นอันตรายกว่าชายแก่มันจึงเปลี่ยนเป้าหมายไปจัดการกับผู้วิเศษจิงเต้าแทน แต่มันก็โดนขัดขวางโดยชายแก่ที่โดนผู้วิเศษจิงเต้าควบคุมอีกที กลายเป็นสถานการณ์แบบนั้นแหล่ะ”
หลิวหยุนคิดขึ้นมาได้ก่อนจะใช้กระแสจิตพูดกับโจวเหวินแบบลับๆ “ในเมื่อทุกอย่างเป็นแบบนี้ คิดว่านายกับฉันจะจะใช้โอกาสนี้ชิงของที่อยู่ในเตามาได้ไหม”
ในตอนนี้มันมีแสงอีกแสงนึงในเตา มันต่างจากแสงเก๊สว่างจ้าที่ผู้วิเศษจิงเต้าทำ รอบนี้มันเป็นแสงอุ่นๆ ให้ความรู้สึกเย็นๆท่ามกลางเปลวไปที่ร้อนระอุ
“พายุไฟช้างนอกมันแรงขนาดนี้ ข้างในเตานั้นคงหนักกว่านี้แน่ๆ ฉันกลัวว่าแม้แต่เกราะระดับเร้นลับก็เอาไม่อยู่นี้ซิ ถ้านายกับฉันเข้าไปเราคงได้กลายเป็นขี้เถ้าแน่ๆ แล้วเราจะขโมยมันมาได้ไง”โจวเหวินกระซิบ
“ฉันมีสกิลขโมยดวงดาวอยู่ไง ลองดูกันไหมละว่าฉันจะได้อะไร”หลิวหยุนไม่เชื่อเขาจะขโมยไม่ได้ “ถ้านายกับฉันร่วมมือกันละก็เราทำได้แน่ ขโมยของในนั้นออกมาส่วนนายก็ใช้ความสามารถในการวาป วาปฉันกับใช้อสูรปฐพีออกไปจากที่นี้กัน ส่วนของที่ได้แบ่งกันคนละครึ่ง โอเคไหม”
“ได้!” โจวเหวินมองผู้วิเศษจิงเต้าที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือด ดูเหมือนว่าผู้วิเศษจิงเต้าจะไม่ได้ยินที่พวกเขาพูดด้วย
