ำรากฏหมาย ทำให้เขารู้สึกแปลกๆ
“ฉันได้ยินมาว่าจักรพรรดิฉินเชื่อเรื่องความเป็นอมตะ และพยายามไขว่คว้าความเป็นอมตะมาโดยตลอด หนังสือที่ถูกฝังมาพร้อมเขาส่วนมากควรจะเป็นหนังสือปรุงยาหรือเกี่ยวกับความเป็นอมตะอะไรพวกนี้มากกว่านะ ไม่น่าจะเป็นตำรากฎหมาย” โจวเหวินหาตำรามาซักพักใหญ่ๆแต่ก็บังไม่เห็นตำรายาซักม้วน
“นี้เจ้ารุ่นน้อง รีบไปต่อกันดีกว่า ตำราพวกนี้ไม่มีอะไรดีหรอก”หลิวหยุนก็ดูจนทั่วแล้ว แต่เขาก็เห็นแต่ตำรากฎหมายทำให้เขาไม่สนใจ
โจวเหวินแลยวางตำรากฎหมายพวกนั้นลง แล้วเขากับหลิวหยุนก็เดินเข้าไปยังสุดทางของปราสาท ที่สุดทางนั้นมีประตูอยู่ และประตูนั้นก็เปิดๆไปแล้วด้วย ซึ่งนั้นน่าจะเป็นฝีมือของผู้วิเศษจิงเต้า
ประตูนั้นกลับถูกกั้นไว้ด้วยกำแพงหินหยกอีกชั้นนึง แต่สภาพของกำแพงนั้นทำให้พวกเขาตกใจอยู่เหมือนกัน
กำแพงหยกนั้นเหมือนกับว่าโดนการโจมตีทุกรูปแบบมาแล้ว แต่ก็ยังไม่มีทางไหนเลยที่จะทำให้รู้สึกว่ามันจะแตกออกมาหรือมีทางเข้าทางอื่น
“มันน่าจะมีประตูลับอยู่แถวรี้ซินะ”หลิวหยุนพูดแล้วลองจับๆประตูดู เขาพยายามหาว่าประตูลับมันอยู่ตรงไหน
“อย่าไปตามหาเลย ถ้านายจะตามหา ลองดูที่ใต้น้ำในบ่อนั้นดีกว่า”โจวเหวินชี้ไปที่บ่อน้ำ
น้ำในบ่อนั้นเป็นสีสีดำไม่มีกลิ่นแปลกๆ ที่สีมันดำน่าจะเป็นเพราะความมืดมากกว่า
“นายคิดว่าข้างใต้นั้นจะมีทางไปต่อเหรอ”หลิวหยุนมองสระน้ำ แต่น้ำในบ่อมันมืดเกินไปซะจนมองไม่เห็นอะไรเลย
“ฉันไม่รู้หร
