ดสนิท เพราะว่าพื้นที่รอบข้างนั้นมันกว้างใหญ่เกินไปทำให้แสงสว่างส่องไปไม่ถึง มีเพียงแค่ไฟจากเตาปรุงยาทองแดงเท่านั้นที่ส่องสว่าง แต่มันก็ไม่เพียงพอที่จะสว่างทั้งหมด
มันเป็นระยะที่แม้แต่สดับวานรรับฟังนั้นยังได้ยินแค่ความว่างเปล่า มีสายลมเย็นๆพัดผ่านไปมา และสายลมกรรโชกที่แรงมากๆพัดผ่านไป เสื้อผ้าของพวกโจวเหวินนั้นเปียกน้ำอยู่ ทำให้สายลมเย็นเฉียบนั้นหนาวยันกระดูกดำ
“แล้วผู้วิเศษจิงเต้าไปไหนแล้วะเนี่ย”โจวเหวินอุ้มหยาเอ๋อหันหลังให้กับสายลมที่เย็นจัด ก่อนจะมองไปรอบๆแต่ก็ไม่พบตัวของผู้วิเศษจิงเต้า
หลิวหยุนเองก็พึ่งวิ่งตามมาเข้าที่หลังของเตา หลังจากที่มารวมกับโจวเหวินได้แล้วเขาก็พูด บนนี้ไม่มีอะไรเลย มีแค่เตานี้ นายว่าในเตานี้มันจะมียาอัมฤทธิ์ที่จักรพรรดิ์ฉินเคยทำไว้รึเปล่า”
“ไม่น่าใช่หรอก เพราะไม่งั้น ผู้วิเศษจิงเต้าคงจะมาอยู่ที่นี้แล้วละ”โจวเหวินพูดแต่ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงดังลั่นมาจากไกลๆเหมือนกับว่าฟ้าผ่า
