ปในนั้นหรอก ฉันจะกลับละ นายกับรุ่นพี่ของฉันจะทำอะไรก็ทำเถอะไปกันเองเลยก็ได้”โจวเหวินพูด
หลิวหยุนหน้าเสียแล้วยิ้มแห้งๆ “ฉ…ฉันเองก็ไม่สนใจเหมือนกัน ลุงไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอกนะ”
ผู้วิเศษจิงเต้ามองด้วยสายตาที่มั่นคงก่อนจะถอนหายใจ “พวกนายอยากจะไม่ไปก็แล้วแต่เถอะ แต่ตอนนี้พวกนายทั้ง2คนมีกุญแจที่จะเข้าไปในนั้นอยู่ คนนึงมีอสูรปฐพี ส่วนอีกคนมีดาบจักรพรรดิฉิน ทั้ง2สิ่งนี้คือกุญแจสู่สุสานเพราะงั้น ไม่ว่าจะยังไง ฉันก็คงต้องขอให้พวกนายไปกับฉันด้วยนั้นละ”
“แล้วถ้าฉันบอกว่าไม่ละ”โจวเหวินพร้อมสู้และพร้อมหนีตลอดเวลา
ผู้วิเศษจิงเต้ายิ้มแล้วพูด “ไม่ต้องกังวลไปหรอก ฉันก็เคยบอกไปแล้วไง ถึงฉันจะฆ่าทุกคนบนโลกได้ แต่ฉันก็จะเก็บนายเอาไว้ นายไม่จำเป็นต้องทำเหมือนกับฉันเป็นศัตรูก็ได้นะ แต่ยังไงรอบนี้ พวกนายก็ต้องเข้ามาในสุสานกับฉันอยู่ดี ร่างกายของฉันมันแก่และอ่อนแอมากไปแล้ว ฉันต้องการพลังชีวิตเพื่อมาต่อชีวิตของฉัน”
“นั้นมันก็เรื่องของนาย ไม่ใช่เรื่องของฉัน” โจวเหวินพูดแล้วถอยหลังเตรียมเดินจากไป ถึงแม้ว่าผู้วิเศษจิงเต้าจะเรียกเขาว่าเป็นหนูทดลองก็จริง ทำให้โอกาสที่ผู้วิเศษจิงเต้าจะฆ่าเขานั้นมันต่ำมาก
แต่ตอนนี้ไม่มีใครรู้ว่าผู้วิเศษจิงเต้าวางแผนอะไรไว้ ทางที่ดี โจวเหวินก็อยากที่จะออกห่างจากตัวของเขาให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้
โจวเหวินเคยเห็นด้วยตาของตัวเองมาแล้ว ทั้งปรมาจารย์เหล้าไวน์ ทั้งเสี่ยจิวหวง ทุกคนนั้นต่า