ากฏขึ้นมาในสมองของโจวเหวิน
ภายในตำหนักของวัดนั้นมันเรียบง่าย ภายในนั้นมีบทสวดอยู่ มีธูปกำยานจุดอยู่ และมีเทียนปักอยู่ทั้ง2ข้าง ไม่รู้ว่าใครเป็นคนเอาธูบเทียนไปวางเอาไว้ โจวเหวินสังเกตุเข้าไปด้านในของวัดแล้วหน้าของเขาก็เปลี่ยนสีทันที
“โอเค เห็นชัดๆแล้วว่าวัดภูเขานี้เป็นวัดมารภูเขา แต่ฉันเคยเห็นมารอสรพิษ มารจิ้งจอก มารหมาป่ามาแล้ว แต่เจ้านี้เป็นมารคางคกงั้นเหรอ ครั้งแรกที่เห็นเลยนะเนี่ย”โจวเหวินมองดูรูปร่างของเทพภูเขาแล้วอดคิดสงสัยไม่ได้
รูปปั้นของเทพภูเขาแห่งนี้เป็นคางคกขนาดใหญ่ตัวอ้วน นอนอยู่บนแท่น มันหลับตาเหมือนกำลังเพลิดเพลินกับชีวิตอยู่ยังไงอย่างงั้น
ร่างกายของมันถูกหล่อมาจากทองแดง มีปุ่มจุดๆบนตัวมันมากมายดูน่าเกลียดน่ากลัว ถ้าเป็นโจวเหวินเขาคงไม่มาสักการะบูชาเทพภูเขาวัดนี้แน่ๆแต่โจวเหวินมองไปดีๆ เขาก็รู้สึกเหมือนกับว่ามีบางอย่างผิดปรกติ
คางคกตนนั้นนอนเหมือนเป็นรูปปั้นตรงนั้นก็จริงแต่ถ้าดูดีๆมันต่างจากคางคกปรกติออย่างเห็นได้ชัด
แต่ในตอนนั้นเอง คางคกตนนั้นก็ลืมตาขึ้นมาแล้วหันมามองทางที่โจวเหวินอยู่
