ความกลัว
ไฟบนตัวเทพีนั้นลุกท่วมก่อนจะระเบิดออกมาส่งให้ร่างของเบม่อนนั้นกระเด็นออกมาเป็นลูกไฟ ไฟที่แผดเผานั้นรุนแรงมากแม้แต่เบม่อนก็ไม่อาจต้านทานได้
หุบเขาทั้งหุบเขานั้นกลายเป็นทะเลเพลิง ตอนนี้ที่ทำให้ตัวละครของโจวเหวินไม่ไหม้ตายไปซะก่อนก็เพราะว่ามีต้นกล้วยเซียนคอยเป่าลมเย็นให้อยู่ข้างๆนี่ละ
พอเห็นว่าเบม่อนกำลังจะโดนไฟไหมตาย โจวเหวินก็รีบอัญเชิญมังกรเทียนออกมาแล้วให้มันใช้ดวงตากระจกแต่สิ่งที่ดวงตากระจกสะท้อนไปได้นั้นมีเพียงแค่ทะเลเพลิงเท่านั้นมองไม่เห็นเทพีเลยแม้แต่น้อย
“นี้มันอะไรกันวะเนี่ย แม้แต่มังกรเทียนก็ใช้ไม่ได้งั้นเหรอ หรือว่าเป็นเพราะมันอยู่ในร่างความกลัวกัน”โจวเหวินตกใจมาก แต่ตอนนี้มันไม่ใช่เวลาจะมาคิดอะไรแล้ว เพราะทะเลเพลงล้อมเข้ามาจนเผาตัวละครของโจวเหวินจนไหม้ไปในที่สุด
“ร่างความกลัวงั้นเหรอ นี้ซินะพลังที่แท้จริงของระดับเร้นลับหน่ะ”โจวเหวินรู้สึกได้เลยว่าตั้งแต่ที่เขาเจอมา เทพีนั้นคือสิ่งมีชีวิตที่ร้ายกาจที่สุดแล้ว
“แม้แต่ผู้พิทักษ์ในเมืองมดหรือในทะเลใต้ดินยังสู้พลังแบบนี้ไม่ได้เลย ฉันเองก็ยังไม่รู้ด้วยซิว่าเจ้า2ตัวนั้นมันจะมีร่างความกลัวด้วยไหม”โจวเหวินคาดเดาว่าไม่น่ามี หรือไม่โจวเหวินก็ยังทำให้มันกลายร่างออกมาไม่ได้
ถ้าเกิดผู้พิทักษ์ตนไหนจะมีร่างความกลัวได้ละก็ ตัวนั้นก็น่าจะเป็นผู้พิทักษืในท่อนไม้ที่ตอนนี้ไปอยู่ที่พระราชวังต้องห้ามนั้นละ
ผู้พิทักษ์ใหม่ๆที่ยังไม่เคยออก
