รอบข้างนั้นหลอมรวมกันจนเป็นเหมืองขนาดใหญ่ โดยมีตระกูลฉางคอยดูแลความสงบอยู่หลังจากที่โจวเหวินเข้าเมืองหลงหูไปแล้ว ตอนแรกเขาคิดว่าหลิวหยุนนั้นจะต้องติดต่อเขามาโดยตรงแน่ๆแต่ผิดถนัดเลย โจวเหวินรอมานานมาก แต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววของหลิวหยุนแม้แต่น้อยเอาจริงๆ ถึงแม้ว่าหลิวหยุนจะออกเดินทางมาก่อน แต่ระหว่างทางเขาก็เจอเรื่องมากมายซะจนเดินทางมาช้ากว่าทำให้โจวเหวินถึงที่เมืองหลงหูก่อน“หลิวหยุนคงไม่ตายง่ายๆหรอกมั้ง”โจวเหวินกังวลเล็กน้อย แต่เขาทำได้แค่รอดูเท่านั้นโจวเหวินยังไม่ติดต่อฉางหยูฉีไปเพราะเขายังไม่รู้ว่าหลิวหยุนต้องการอะไรกันแน่ๆ ถ้าเกิดเขาอยากจะบังคับโจวเหวินให้เข้าไปขโมยของในบ้านตระกูลฉางขึ้นมา การจะบอกฉางหยูฉีล่วงหน้าก็คงจะไม่ใช่เรื่องดีเท่าไรโจวเหวินเลยคิดจะหาโรงแรมนอนพัก แต่แล้วโจวเหวินก็เห็นคนที่เดินผ่านมาตรงถนน ดูเหมือนคนที่มาจากแดนตะวันตก“นั้นมันตระกูลก๊อตเหรอ”โจวเหวินยมองดูๆแล้วสังเกตตราของพวกเขาได้ถึงแม้ว่าตระกูลก๊อตจะเป็นแค่ชื่อตระกูล แต่ตราสัญลักษณ์ประจำตระกูลของพวกเขาเด่นหลากลางหน้าอก เหมือนกับว่าพวกเขาภูมิใจมากที่เกิดในตระกูลนี้กลุ่มนั้นนำโดยชายวัยกลางคนที่สูงหล่อเหล่า ใบหน้าและร่างกายของเขานั้นเหมือนถอดแบบออกมาจากรูปปั้นกรีกซะมากกว่าและดูเหมือนว่าชายคนนั้นจะรู้สึกได้ว่าโจวเหวินมองไปพอดี เขาเลยมองกลับมาหาโจวเหวินแล้วจำโจวเหวินได้ หลังจากที่เห็นแล้วเขาก็เดินตรงเข้ามาทางนี้พอด
