จบตั้งแต่ยังไม่เริ่ม
โจวเหวินไม่สนใจที่เทวดา6ปีกพูดแม้แต่น้อย แต่เขามองไปที่อันจิ้ง เหมือนกับว่าเขาอยากจะได้คำตอบจากเธอโดยตรง
“ผู้พิทักษ์ของฉันมีไว้เพื่อโค่นนาย ถ้าฉันเอาชนะนายได้ ผู้พิทักษ์ของฉันก็ไม่มีความหมา….”
อันจิ้งยังพูดไม่จบแต่โจวเหวินนั้นจริงๆแล้วรีดเค้นพลังชีวิตของเขามาตั้งนานแล้ว ก่อนที่เขาจะชักดาบออกมาตอนที่เธอยังพูดไม่จบ
วิชาเทพสังหาร!!
ในตอนแรกที่เขาสู้กับจอห์นโจวเหวินรู้พลังของเทวดา6ปีกดีอยู่แล้ว ทำให้เขาไม่ต้องลังเลอะไรอีก
สิ่งเดียวที่โจวเหวินลังเลคือเรื่องผลกระทบที่อันจิ้งจะได้รับหลังจากที่ฆ่าเทวดา6ปีกไปแล้ว เพราะว่าเธอเป็นคนพูดเองว่าถ้าเธอไม่ได้แพ้นั้นผู้พิทักษ์ของเธอก็ไม่มีความหมาย โจวเหวินเลยไม่ลังเลอะไรแม้แต่น้อย ดาบเทพสังหารนั้นเกิดขึ้นไวมากพลังงานมหาศาลไม่ใช่ว่ามองไม่เห็น แต่มันเร็วซะเกินคนจะมองเห็นทันมากกว่า
ตอนที่อันจิ้งรู้สึกได้ว่าโจวเหวินชักดาบนั้นเอง ดาบของโจวเหวินก็เก็บลงฝักเรียบร้อยแล้ว เทวดา6ปีกที่อยู่ข้างหลังของเธอดวงตาเปลี่ยนไปเล็กน้อย ปากเบี้ยวนิดหน่อยเหมือนกับพยายามจะพูดบางอย่าง แต่ทันทีที่ขยับ ร่างของมันก็แยกออกเป็นสองส่วนอย่างง่ายดายก่อนจะแตกสลายออกไปเป็นสะเก็ดสีขาวนวล
อันจิ้งนั้นยังคงปรับอารมณ์ของตัวเองไม่ทัน สีหน้าของเธอนั้นไม่ได้ตกใจ แต่แค่งง แบบงงมากๆถึงขนาดหยุดพูดไปชั่วขณะ
เธอไม่คิดว่าดาบโจวเหวินจะจู่ๆก็ฟันออกมาแบบนั้น แถมโจวเหวินยังอุ้มเด็
