ิ้งตกใจเล็กน้อย
โจวเหวินพอได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มแห้งๆ “ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่ค่อยอยากจะรู้จักหรอก ที่จะถามก็คือ ตอนที่ทำสัญญาหน่ะ เธอมีเงื่อนไขอะไรรึเปล่า”
“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนายซักหน่อย”อันจิ้งพูด
“เรื่องของเธอไม่เกี่ยวกับฉันอยู่ละ แต่เธอเป็นลูกของแม่เลี้ยงฉันไง ฉันไม่อยากให้แม่เลี้ยงต้องเศร้าหรอกนะ แล้วฉันก็อยากให้เธอเข้าใจด้วย ว่าจักรพรรดินีนั้นเป็นตัวตนที่อันตรายมาก เธอก็น่าจะรู้นี้ว่าจอห์นจบชีวิตลงได้ยังไงหน่ะ”โจวเหวินพูด
อันจิ้งมองโจวเหวินแล้วพูด “ไม่ต้องห่วงเรื่องแม่ฉันหรอก โตๆกันหมดแล้ว ฉันรู้ดีว่าอะไรควรไม่ควร และฉันก็ไม่ได้รับเงื่อนไขอะไรหรือสัญญาอะไรกับจักรพรรดินีด้วย นางไม่ได้ขออะไรฉันเลย มีแค่ขอให้ฉันพยายามอย่างสุดกำลังในการเอาชนะการประลองในตารางจัดอันดับครั้งหน้าแล้วเอาผลไม้เทพมาให้เธอหน่ะ”
เดี๋ยวก่อนซิ งี้หมายความว่าเธอไปเอาสัตว์อสูรระดับเร้นลับจากในเขาฉีซือมาแล้วใช่ไหมเนี่ย”โจวเหวินไม่คิดเลยว่าจักรพรรดินีจะอยากได้ผลไม้เทพขนาดที่ว่า ถ้าเธอไม่ได้จากโจวเหวิน เธอก็ไปขอให้คนอื่นทำแทนจริงๆ
“รู้ได้ไงกัน”อันจิ้งตกใจมากกว่าเดิม
“ก็เพราะว่านางเป็นคนบอกฉันก่อนหน้าเธอนี้ไง แต่ฉันปฏิเสธไป นางอันตรายเกินไป ทางที่ดีอย่าไปยุ่งอะไรด้วยเลยจะดีกว่านะ”โจวเหวินพูดจริงจัง
“แต่ถ้าฉันอยากจะเก่งขึ้น ฉันก็ต้องเสี่ยงทั้งนั้นละ ฉันรู้ดีว่าต้องเลือกยังไงไม่ต้องมาสอนอะไรฉันหรอก”อันจิ้งมองหน้าโจวเหวิน
