ลังงานลมปราณนั้นอาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของการสวนกลับของมนุษย์ชาติก็ได้ในอนาคต เพราะงั้นโจวเหวินจึงอยากสนับสนุนพวกเขาให้ได้มากที่สุดเท่าที่ทำได้
ตอนนี้เครื่องยิงอานุภาคขนาดนั้น ใช้สู้อะไรไม่ได้เลย
“ท่านผู้การเองก็รอคอยวันนั้นเช่นกันครับ เขาบอกมาว่าถ้ามนุษย์ไม่สามารถเป็นระดับเร้นลับได้ ร่างกายของพวกเราไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนสิ่งมีชีวิตที่มาจากต่างมิติ ถ้าขืนปล่อยไว้ต่อไปยังไงพวกนั้นก็จะเข้ามายืนครองเริ่มแทนแน่ๆ แต่ถ้าเกิดเราเริ่มตอบโต้ด้วยวิธีการอื่นบ้างละก็ ไม่นานสุดท้าย เราก็จะกลับมาเป็นผู้ปกครองโลกอีกครั้งนึง
โจวเหวินมองพนักงานในห้องแล๊ปของคลังแสง พวกเขาทุกคนขยันและดูยุ่งกันมากๆ เหมือนกับว่าอนาคตของมวลมนุษยชาติอยู่ในมือพวกเขา แต่โจวเหวินตอนนี้เริ่มคิดแล้ว ว่าจริงๆแล้วมนุนยชาติก็ไม่ได้สิ้นหวังแบบที่ใครคนอื่นเขาว่านะ
ในขณะที่หลายๆคนฝึกฝนร่างกายตัวเองเพื่อให้แข็งแกร่งขึ้น เพื่อเตรียมตัวรับมือกับการแหกจองจำครั้งใหญ่ แต่ก็มีคนอีกส่วนหนึ่งที่ทำงานอยู่เบื้องหลังคอยผลิตอาวุธลับแบบนี้อยู่ด้วย
โจวเหวินเลยขายแร่เงินทั้งหมดที่มีให้กับอาเซิง ตอนแรกเขาคิดว่าจะขายแค่นิดเดียวแล้วไปขายร้านอื่นถ้าคุ้มกว่า แต่พอเห็นแบบนี้แล้วโจวเหวินก็ยอมขายแร่เงินที่มีทั้งหมดให้เขา ส่วนจะแลกเป็นอะไรนั้นเดี๋ยวค่อยคิดเอาก็ได้
อาเซิงนั้นตั้งใจที่จะให้โจวเหวินมาดูเจ้าเครื่องเร่งอานุภาพโดยเฉพาะ สิ่งที่พวกเขาขาดตอนนี้อีกอย่าง
