วิหกทมิฬของตระกูลฉางนั้นจะเป็นตัวเดียวกัน
“…แต่ว่าที่เมืองโบราณกุ๋ยเต๋อนั้น ฉันไปที่นั้นบ่อยมากๆเลยนะ ไม่เห็นจะมีเทพวิหกทมิฬซักตัว แค่นกสีดำยังไม่มีเลย ไม่ซิ แค่ระดับเร้นลับยังไม่มีเลยด้วยซ้ำ”โจวเหวินส่งข้อความกลับ
ในเมืองโบราณกุ๋ยเต๋อนั้นยังไงก็ไม่มีแน่ๆ โจวเหวินไม่มีทางผิดพลาดได้เลย
ฉันเองก็ฟังมาจากผู้อาวุโสมาอีกทีเหมือนกัน ปู่ของฉันที่เป็นราชาวีรบุรุษนั้นพูดออกมาเองเลยว่า ครั้งนึง ตอนที่เขาเดินผ่านเมืองโบราณกุ๋ยเต๋อ เขาพาภรรยาของเขาเข้าไปในนั้น และบนแท่นนั้นเอง เขาก็ได้เจอกับเทพวิหกทมิฬ ปู่ของฉันได้เข้าปะทะกับมัน และเขาก็ได้สัตว์อสูรของมันกลับมาจนถึงทุกวันนี้เรื่อยมา แต่ฉันเองก็ได้ยินมาว่านับแต่นั้นมาก็แทบจะไม่มีคนเคยเห็นเทพวิหกทมิฬปรากฏตัวขึ้นมาแถวกุ๋ยเต๋ออีกเลย ตระกูลฉางเองก็เคยไปลองหาดูแล้วเหมือนกัน แต่ก็ไม่เจอ”ฉางหยูฉีอธิบาย
“นั้นเท่ากับว่ามันมันไม่มีถูกไหม”โจวเหวินพิมแบบกุมขมับ
“จะว่าไปแล้วทำไมถึงถามแบบนั้นละ คงไม่ได้มีความคิดว่าจะมาชิงเทพวิหกทมิฬของเราไปใช่ไหม”ฉางหยูฉีพูดหยอกเล่น
“สัตว์อสูรมันชิงเอามาไม่ได้นี้ ถึงฉันจะอยากได้มันแต่ก็เปล่าประโยชน์อยู่ดี”โจวเหวินตอบ
“แล้วถ้านายบอกว่านายอยากจะได้มันน่ะ นายจะเอามันไปทำอะไรกันแน่”ฉางหยูฉีถาม
“เทพวิหกทมิฬมีความสามารถในการวาปใช่ไหมละ ฉันอยากจะขี่มันแล้ววาปหนีปัญหาหน่ะเวลาจำเป็น เธอก็น่าจะรู้นี้ว่ามีคนหมายหัวฉันเยอะจะตาย โดยเฉพาะก
