พราะงั้น ยิ่งได้บาดแผลเท่าไรยิ่งดีเลย”โจวเหวินพูด
เฟิงชิวเยี่ยนมองโจวเหวินอย่างสงสัย “โค้ชจะอยากบาดเจ็บไปทำไมเหรอครับ”
โจวเหวินอธิบาย “ถ้าคนเราไม่ผิดพลาด ไม่บาดเจ็บ คนเราก็จะไม่รู้ว่าอะไรถูกสิ ก็เหมือนกันละ ถ้าเราไม่เคยบาดเจ็บมาก่อน เราจะรู้ได้ยังไงว่าเราควรจะหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บนั้นได้ไง เพราะงั้น ฉันเลยอยากได้ความเจ็บปวดนิดหน่อย ให้เหมือนลิ้มรสชาติของชีวิตไง”
เฟิงชิวเยี่ยนเหมือนจะเข้าใจแล้วพูด “จริงด้วย โค้ชพูดถูก ผมเข้าใจแล้วครับ” เขาวางดาบซ้อมลงทันทีแล้วอัญเชิญดาบวิญญาณชีวิตออกมา แต่โจวเหวินก็ดันได้ยินกรีฟกับเชดี้คุยกัน แต่พวกเขามีความคิดที่ต่างกัน
มันเป็นเรื่องปรกติในการเข้าไปในพื้นที่ต่างมิติแล้วจะบาดเจ็บออกมา ไม่งั้น มหาลัยคงไม่มีหน่วยแพทย์และทีมรักษาพิเศษแบบเดียวกับโรงพยาบาลอย่างงี้หรอก
แม้แต่เชดี้ที่มีดวงตาแห่งโอดินเอง บางครั้งก็ยังบาดเจ็บกลับมาเลย ยังไงซะ สิ่งที่เกิดขึ้นในพื้นที่ต่างมิตินั้นอะไรก็เกิดขึ้นได้และเราไม่สามารถควบคุมได้ซะทุกอย่าง
แต่โจวเหวินบอกเหมือนกับว่า เขาไม่เคยบาดเจ็บกลับมาเลย แล้วเขาอยากจะลองรู้สึกบาดเจ็บดูซึ่งมันทำให้กรีฟกับเชดี้รู้สึกว่าเขาพูดเกินจริงเกินไปหน่อย
“ถึงโจวเหวินจะแข็งแกร่งมากก็จริงแต่วิชาดาบของเฟิงชิวเยี่ยนตอนนี้มันอยู่ในจุดที่เกินกว่าดวงตาโอดินของฉันจะมองเห็นไปแล้วนะ ถ้าโจวเหวินไม่ระวังตัวละก็ เขาอาจจะได้บาดเจ็บหนักเลยก็ได้”เชดี้พูด
กรีฟเ
