หวินเองก็กลัวหยาเอ๋อจะกินละมั่งเหมือนกัน
ในทางกลับกัน โจวเหวินรู้สึกได้ว่าหยาเอ๋อนั้นดูดีกว่ามากถ้าเทียบกับ ละมั่ง3ตาที่ดูจะหงุดหงิดง่ายหน่อย โจวเหวินเลยไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไรเลย
แต่เพราะว่าละมั่งนั้นแอบๆจะเอาแน่เอานอนไม่ได้ แถมมันยังมีพลังมหาศาลด้วย โจวเหวินนั้นตอนแรกก็อยากจะไล่มันไปแต่เห็นพลังของมันแล้วก็ได้แต่ยอมๆไปก่อน
“ถ้าสัตว์อสูรผมเงินนั้นไม่ได้โกหก สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกตอนนี้ก็ยังเป็นแค่ขั้นความกลัวซินะ ถ้านอกเหนือจากนั้นคือพลังที่ผู้พิทักษ์ผสานร่างกับมนุษย์รวมกันจนทะลุขั้นความกลัวไปได้ แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังต้องหาทางก้าวไปเป็นระดับเร้นลับให้ได้ก่อน ไม่งั้นก็เปล่าประโยชน์” โจวเหวินเปิดเกมส์แล้วไปฟาร์มต่อ ตอนนี้เขาอยากจะพัฒนาวิญญาณชีวิตไข่แห่งความวินาศให้เร็วที่สุด
ยิ่งบาดแผลรุนแรงมากเท่าไร ยิ่งแปลกเท่าไร ไข่แห่งความวินาศก็จะพัฒนาตัวเองเร็วขึ้นเท่านั้น โจวเหวินเลยไปสู้กับสิ่งมีชีวิตระดับเร้นลับทั้งหลายแล้วเอา “ตัวเอง” ไปรับการโจมตีให้เจ็บสาหัส หลังจากนั้นก็ใช้ไข่แห่งความวินาศรักษากลับมา
โชคไม่ดีที่การบาดเจ็บแบบเดิมๆ ใช้พัฒนาไข่แห่งความวินาศได้แค่ครั้งเดียว เพราะงั้น โดนบาดแผลแบบเดิมๆซ้ำแล้วซ้ำอีกไม่ได้ โจวเหวินเลยต้องเป็นมาโซคิสต์พยายามหาอาการบาดเจ็บใหม่ๆซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ในตอนนั้นเอง ตัวละครของโจวเหวินยังงคงอยู่ในไข่ ตอนที่ไข่แห่งความวินาศกำลังจะพัฒนาการ โจวเห
