ุกตัวที่อยู่ในร่างมังกรนั้น แบบนั้นละถึงจะสามารถควบคุมแมลงเทพมังกรได้
“หยาเอ๋อ เธอควบคุมแมลงเทพมังกรข้างล่างนั้นได้ไหม”โจวเหวินตั้งความหวังไปที่หยาเอ๋อ
เธอส่ายหน้า แปลว่าเธอควบคุมมันไม่ได้
“เพราะว่ามันแกร่งไปเหรอ”โจวเหวินถาม
แต่หยาเอ๋อนั้นกลับส่ายหน้า แล้วเธอก็พูดออกมา “คุย ด้วย ไม่ได้”
“เธอหมายความว่าที่เธอสามารถควบคุมฝูงแมลงเป็นเพราะว่าเธอคุยกับแมลงได้เหรอ ที่เธอควบคุมไม่ได้คือแมลงที่เธอคุยไม่ได้หรือว่าไม่อยากคุยด้วยอย่างงั้นเหรอ”โจวเหวินเข้าใจความสามารถของหยาเอ๋อทันที
หยาเอ๋อพยักหน้า ดูเหมือนโจวเหวินจะเข้าใจถูกแล้ว
เขาแค่ไม่รู้ว่าทำไมหยาเอ๋อถึงคุยกับแมลงเทพมังกรไม่ได้ เท่านั้นเอง แต่ถึงอย่างงนั้น ความหวังที่จะให้หยาเอ๋อพิชิตเอาแมลงเทพมังกรมานั้นก็แตกสลายไปแล้ว
“มันยังมีทางอื่นอีกไหมนะ”โจวเหวินคิดต่อ แต่ก็ยังหาทางไม่ค่อยได้ ถึงจะให้ไท่ซุยแปลงร่างเป็นปลาแล้วมุดลงน้ำไป แต่อย่างมากสุดมันก็กินได้แค่บางส่วนของแมลงเทพมังกรเท่านั้น การจะกำจัดมันได้นั้นยากมาก
แต่พอคิดแบบนั้นแล้ว จู่ๆโจวเหวินก็คิดขึ้นมาได้ว่า “ถึงฉันจะไม่ค่อยอยากเชื่อ แต่ไม่รู้ว่าเจ้าตัวนั้นมันจะเข้าไปอยู่ในน้ำเต้าได้ไหมนะ ถ้าฉันเอามันมาอยู่ในน้ำเต้าได้ฉันก็จะได้ค่อยๆเอาให้ไท่ซุยกินได้ แต่ประเด็นคือ ตัวใหญ่ขนาดนั้นจะจับมันเข้าน้ำเต้าได้ยังไงมากกว่า
หลังจากที่เขาเด็ดน้ำเต้ามาได้จากเถ้าวัลย์แล้ว โจวเหวินเองก็ยังไม่เคยใช้ควา
