หินเรื่อยๆ มุ่งหน้าเข้าสู่ตำหนักมังกร บนยอดเขาทีละก้าว ทีละก้าว“ถึงเจ้าจะกลายเป็นระดับมหันตภัยแล้ว เจ้าก็อย่าคิดนะว่าจะสามารถเอาชนะท่านราชาเทพมังกรได้หน่ะ ตัวตนอย่างเจ้า มันก็เป็นแค่….มด”สัตว์ประหลาดพูดคำสุดท้ายออกมาแล้วสิ้นลมไป…โจวเหวินนั้นรอแล้วรออีกจนกระทั้งเขาทนรอข่าวว่าสปอร์โบราณนั้นสำเร็จหรือไม่ไม่ไหว เพราะว่าระยะห่างระหว่างเขากับสปอร์โบราณมันห่างกันเกินไป ทำให้โจวเหวินไม่สามารถรับมันกลับได้ด้วย เขาเลยเริ่มกังวลดูเหมือนว่าฉันจะต้องไปที่แม่น้ำซากมังกรอีกแล้วซินะ จะได้ไปตามหาแมลงเทพมังกร ถึงแม้ว่าจะแฝงร่างไม่สำเร็จ แต่อย่างน้อยจะได้ไปรับสปอร์โบราณกลับมาได้ซักที”โจวเหวินนั้นตอนนี้พึ่งแค่พลังของไท่ซุยกับเจ้านกแล้วก็หยาเอ๋อ เเค่นี้เขาก็ไม่จำเป็นต้องกลัวพวกแมลงแล้ว เพราะงั้นเขาจึงวางแผนไปที่แม่น้ำซากมังกรด้วยตัวคนเดียวโจวเหวินนั้นไม่รู้จักตระกูลช่างทำเรือและเขาก็ไม่คิดจะจ่ายเงินมหาศาลเพื่อซื้อเรือแบบพิเศษด้วย เขาเลยซื้อแค่เรือเร็วปรกติ แล้วให้ขนส่งเรือเร็วนั้นไปที่แม่น้ำซากมังกร“เดี๋ยวก่อนนะ นี้นายจะเอาเรือแบบนั้นมาทำอะไรที่แม่น้ำซากมังกรเนี่ย”คนที่กำลังจะเข้าไปจับแมลงที่แม่น้ำซากมังกรเห็นเรือเร็วของโจวเหวินพอดีเลยเข้ามาถามด้วยความสงสัย“ไปจับเมลงครับ”โจวเหวินตอบชายคนนั้นมองโจวเหวินก่อนจะถาม “เดี๋ยวก่อนนะ สหาย นายมาจากต่างประเทศใช่ไหมเนี่ย”“ผมพึ่งมาถึงเชียงรายเมื่อไม่กี่วันนี้เองครั
