เอาศพวิญญาณของเด็กมาทำกุมารทองหนะ”หลี่ซวนพูด
“แล้วเด็กนี้มีชื่อไหม”หลี่ซวนถาม ก่อนจะลูบหัวนาง
“หยาเอ๋อ ฉันตั้งชื่อเธอเอง”ตอนที่หลี่ซวนแตะหัวของหยาเอ๋อนั้น เธอก็ไม่ค่อยได้แสดงสีหน้าอะไรเท่าไร โจวเหวินเลยแอบๆโล่งใจ
“ตั้งชื่ออะไรของนายวะเนี่ย เด็กออกจะน่ารักน่าเอ็นดู ทำไมไม่ตั้งชื่อดีๆหน่อยละ อย่างเช่นแบบเสี่ยวหยา เสี่ยวเอ้อ ไรเงี่ย อย่างน้อยก็น่าจะดีกว่าหยาเอ๋อหลายต่อหลายเท่าแน่ๆละ ไม่เอาอะ ไม่เอา นายต้องตั้งชื่อให้เธอใหม่เลยนะ”หลี่ซวนพอได้ยินชื่อหยาเอ๋อแล้วส่ายหัวทันที
“เรื่องนั้นไว้ค่อยคุยกันทีหลังน่ะ ตอนนี้ชื่อหยาเอ๋อไปก่อน”โจวเหวินไม่รู้จะตั้งชื่ออะไรดี เลยตั้งอันนี้ไปก่อน
เรื่องของตระกูลเสี่ยวนั้นโดนถล่มเละราบเป็นหน้ากลองภายในคืนเดียวเทท่านั้น หลายๆคนที่เห็นเหตุการณ์เห็นว่ามีร่องรอยของแมลงจำนวนมหาศาล คาดเดาว่าตระกูลเสี่ยวน่าจะโดนพวกแมลงเล่นงาน ส่วนเหตุกาณ์จริงๆนั้นไม่มีใครบอกได้
เรื่องที่ตระกูลเสี่ยวแห่งเชียงรายถูกทำลายสิ้นในคืนเดียวนั้นกลายมาเป็นตำนานเมืองที่เล่าต่อกันแบบปากต่อปาก หลี่ซวนเองก็ตั้งใจจะไปที่บ้านตระกูลตู่กู๋กับตู่กู๋จงเพื่อเรียนรู้วิชาแมลงต่อ แต่โจวเหวินเองตั้งใจจะอยู่ที่นี้ต่อ เพราะว่าก่อนหน้านี้เขาฝากสปอร์โบราณเข้าไปในตัวของแมลงเทพมังกรแล้ว โจวเหวินเลยอยากจะรอดูผลลัพท์ของมันมากกว่า
สปอร์โบราณนั้นจนถึงตอนนี้ก็ยังแฝงร่างไม่เสร็จ แล้วก็ยังไม่ตายด้วย โจวเหวินเลยไม่ร
