ทำลายล้าง
แต่โจวเหวินนั้นถามหยาเอ๋ออีกรอบ แต่เธอก็พยักหน้าแล้วก็ส่ายหน้าตอบตามเดิมไม่พูดด้วยอีก
“เมื่อกี้นี้เธอพึ่งพูดออกมาคำนึงใช่ไหมน่ะ”ถึงแม้ว่าโจวเหวินจะรู้สึกเหมือนกับว่าเป็นความฝัน แต่เมื่อกี้จู่ๆเธอก็พูดออกมาคำนึงแน่ๆ แต่หลังจากนั้นหยาเอ๋อก็ไม่พูดอะไรอีกเลย
หยาเอ๋อจู่ๆก็ยืนขึ้นแล้วเดินออกไปข้างนอก แต่ผลที่ออกมาคือเธอเดินไปได้ไม่ถึง2ก้าวดีเลยเธอก็ขาอ่อนล้มจ้ำเบ้าลงไปกองกับพื้นแล้ว ดูเหมือนว่าร่างกายของเธอนั้นจะไม่ต่างอะไรจากเด็กน้อยปปรกติเลย
หยาเอ๋อขมวดคิ้วเล็กน้อย ดวงตาของเธอจ้องเขม็งก่อนที่จู่ๆร่างของเธอจะลอยขึ้นมาจากพื้น
โจวเหวินนั้นอยากจะบอกอะไรบางอย่าง แต่จู่ๆเขาก็เห็นเธอบินออกนอกหน้าต่างแล้วมุ่งหน้าไปทางตระกูลเสี่ยวทันที
โจวเหวินกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาเลยสวมผ้าคลุมล่องหนแล้วตามไปดูทันที
ภายในตระกูลเสี่ยวนั้นเอง เสี่ยวเทียนฝางกับเสี่ยวหลิวฉีกำลังเตรียมแผนการสำหรับฝึกหนอนไหมน้ำแข็งอยู่ พวกเขาอดใจรอที่จะฝึกมันให้เชื่อไม่ไหวแล้ว
“เจ้าพวกนี้มันของดีจริงๆเลย โหลนี้ไม่ว่าจะเป็นแมลงตัวไหนๆ ถ้าโดนขังไว้ข้างในแล้วยังไงก็จะออกมาไม่ได้อีกเลย มันทำให้ง่ายต่อการจับแมลงขึ้นเยอะเลย”เสี่ยหลิวฉีมองหนอนไหมน้ำแข็งภายในโหลนั้น
เสี่ยวเทียนฟางตอนนี้ก็กำลังมองดูหนอนไหมน้ำแข็งอยู่เหมือนกัน พวกมันดูเหมือนเหนื่อยอ่อนแรงล้า มันคลานไปรอบๆอย่างอ่อนแอเหมือนกับว่ามันกำลังหลับอยู่
เสี่ยวหลิวฉีหยิบแมล
