”เสี่ยวเทียนฟางตะโกนออกมา
แต่บนฟ้านั้นเอง จู่ๆร่างๆนึงค่อยๆบินต่ำลงมา เสี่ยวเทียนฟางกับเสี่ยหลิวฉีมองขึ้นไปทันใดนั้นพวกเขาก็ผงะในทันที คนที่ปรากฏตัวลงมานั้นเป็นเพียงเด็กทารกผู้หญิงอายุแค่ขวบกว่าๆเท่านั้น
แต่ผู้หญิงคนนั้นใบหน้าของไร้เดียงสาและน่ารักแบบเดียวกับที่เด็กน้อยควรจะมี เธอไม่มีสีหน้าอย่างอื่น ไม่ซิ สีหน้าของเธอเย็นชาต่างหาก เธอลอยอยู่บนอากาศแล้วมองลงมายังเสี่ยวเทียนฟางกับเสี่ยวหลิวฉีอย่างเลือดเย็น
แมลงทุกตัวนั้นเข่นฆ่าทุกคนไม่เลือกหน้า แต่แมลงพวกนั้นกลับไม่เข้ามาโจมตีเสี่ยวเทียนฟางกับเสี่ยวหลิวฉีเลย
“นั้นมัน…แก แกคือกุ…กุมารีแมลงงั้นเหรอ เป็นไปได้ยังไงกัน…”เสี่ยวเทียนฟางมองหยาเอ๋อดีๆแล้วนึกขึ้นมาได้แล้วชี้ตะโกนไปที่เด็กน้อยทันที
ยังไงซะ เขาก็เคยเชื่อมวิญญาณกับผนึกวิญญาณของหยาเอ๋อ ทำให้เขาคุ้นชินกับกลิ่นอายของหยาเอ๋อดี ตอนนี้มันไม่มีผนึกวิญญาณอยู่แล้ว แต่เขาก็ยังได้กลิ่นอายของหยาเอ๋ออยู่ดี
“เป็นไปได้ไงกัน กุมารีแมลงงั้นเหรอ เป็นไปไม่ได้”เสี่ยวหลิวฉียังคงไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าเด็กน้อยคนนั้นคือกุมารีแมลง เพราะคนตรงหน้าของเขานั้นคือคนเป็นๆ กุมารีนั้นไม่สามารถฟื้นคืนชีพกลับมาเป็นคนได้
“ลองคิดดูดีๆซิ ใครกันที่สามารถควบคุมแมลงจำนวนมหาศาลขนาดนี้ได้ในครั้งเดียว ใครกันที่สามารถสั่งการแมลงที่เลี้ยงไว้ให้ทรยศเจ้านายได้ นอกเสียจากกุมารีแมลง อีกอย่าง กลิ่นอายของเธอ ยังไงเธอก็คือตัวจริงแน
