นก็ไม่ค่อยชอบอะไรที่ควบคุมไม่ได้เท่าไร
“ แล้วคนอื่นจะยังมองไม่เห็นเธออยู่ไหม”โจวเหวินถาม
รอบนี้หยาเอ๋อส่ายหน้า เห็นได้ชัดเลยว่าตอนนี้เธอหลุดออกจากสถานะวิญญาณแล้ว
โจวเหวินเองก็ถามคำถามเกี่ยวกับหยาเอ๋อนิดหน่อย บางทีอาจจะรู้เรื่องบางอย่างที่เกี่ยวข้องก็ได้ แต่เรื่องเธอรู้นั้นมันจำกัดมาก การที่เธอพูดไม่ได้ ทำให้โจวเหวินทำได้เพียงแค่ลองถามไปเรื่อยๆเท่านั้น
ตอนนี้ที่โจวเหวินรู้คือความสามารถในการสื่อสารของหยาเอ๋อนั้นยังคงเหมือนเดิม ทั้งความทรงจำและความคิด แต่ไม่รู้ว่าทำไมร่างกายของเธอถึงมาอยู่ในร่างนี้ แล้วไม่ยอมโตไปมากกว่านี้ก็ไม่รู้
“จะว่าไปแล้วเธอยังมีชีวิตอยู่ไหมนะ”โจวเหวินตอนนี้คาดเดาสถานการณ์ของหยาเอ๋อไม่ได้เลย เขาเลยถาม “แล้วตอนนี้อยากทำอะไรละ”
“ฆ่า” หยาเอ๋อพูดคำๆเดียวออกมา
“อ้าวพูดได้เหรอ”โจวเหวินมองด้วยสีหน้าอึ้งๆ เขาก็พูดอยู่คนเดียวมาตั้งนาน ตลอดที่ผ่านมานั้น หยาเอ๋อสามารถพูดได้มาโดยตลอด
