บทที่ 802 โตขึ้น
โจวเหวินคิด “เสี่ยวเทียนฟางคนนี้มันโลภจริงๆเลยเว้ย ได้คืบจะเอาศอกอยู่ได้”
โจวเหวินเลยพูด “ก็แค่โหลแมลงเอง สำหรับฉันมันไม่มีอะไรอยู่แล้ว เอาไปด้วยเลยก็ได้ ไม่ต้องเอามาคืน”
“ท่านโจว เอาจริงเหรอครับ”เสี่ยวเทียนฟางตาลุกวาวก่อนจะคำนับโจวแหวิน
“แค่ให้ความมั่นใจกับฉันจริงๆละกันว่ากุมารีตัวนี้เป็นกีฏเทพจุติมาจริงๆ ถ้าฉันจับได้ว่ามีอะไรผิดปรกติแม้แต่นิดเดียวละก็ อย่าว่าแต่หนอนไหมน้ำแข็งเลย แม้แต่ตระกูลเสี่ยวของนายได้เกิดหายนะแน่ๆ”โจวเหวินพูดขู่
เสี่ยวเทียนฟางผงะ เขาทำใจนิ่งๆก่อนจะพูดด้วยความมั่นใจ “วางใจได้เลยครับ ว่ากุมารีตัวนี้เป็นร่างจุติของกีฏเทพจริงๆ มันเชื่อมต่อวิญญาณกับผมเองทำให้ผมรู้ดี ถ้ามีอะไรผิดพลาดก็มาลงที่ผมได้เลยครับ”
เสี่ยวเทียนฟางสาบานกึ่งๆสาปแช่งตัวเอง
“ถ้างั้นฉันก็วางใจ เอาละ ปลดผนึกของนางได้”โจวเหวินพูด
“อยากให้ผมปลดผนึกของนางเหรอครับ หรือว่าจะให้แค่ส่งผนึกของนางให้กับท่าน”เสี่ยวเทียนฟางถามด้วยความสงสัย
“ไม่ละ นั้นมันเป็นกุมารีระดับเทพ การจะปลดผนึกวิญญาณของนางด้วยตัวเองนั้นจะทำให้เสียพลังวิญญาณไปเยอะ ปลดเองไปเลย”โจวเหวินพูด
“ได้ครับ”เสี่ยวเทียนฟางรู้สึกว่าโจวเหวินนั้นเป็นคนใหญ่คนโตของจริง ไม่แปลกใจเลยที่จะได้เป็นถึงปรมาจารย์ของตู่กู๋จง เขาคิดอีกด้วยว่าโจวเหวินนั้นต้องมีพลังพิเศษมากๆถึงขนาดจับหนอนไหมน้ำแข็งได้ด้วยมือเปล่า เขาเลยไม่ลังเลอีกต่อไป
เขายื่นกุมา
