แนวหินก็ถูกจุดขึ้นพร้อมกัน!
วี๊ดดดดด! บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!
ลูกไฟหลากสีสันพุ่งทะยานออกจากรังผึ้งนับร้อยนับพันลูก ระเบิดตัวกลางฝูงทหารอย่างบ้าคลั่ง แสงสว่างจ้าหลากสีที่ระเบิดต่อเนื่องทำให้นัยน์ตาทหารที่ชินกับความมืดพร่ามัวทันที เสียงระเบิดที่ดังกึกก้องสะท้อนกับหน้าผาทำให้ม้าศึกตื่นตระหนกจนดีดร่างทหารตกเหวไปนับสิบ
“อ๊ากกก! มนต์ดำ! นางเรียกอสนีบาตหลากสีลงมาสังหารพวกเรา!” ทหารราบแตกตื่นขวัญกระเจิง
การจู่โจมของขุนพลขนเทาหุ้มเกราะ
ท่ามกลางความโกลาหลและความมืดที่มีเพียงแสงพลุแวบวาบ หลินส่งสัญญาณสุดท้าย
“บัดนี้… ถึงเวลาของพวกแกแล้ว!”
หมาป่าทั้ง 12 ตัวที่หมอบซุ่มอยู่ พุ่งทะยานลงจากหน้าผาราวกับเงาปีศาจ พวกมันอาศัยความมืดที่ทหารมองไม่เห็น (เพราะตาพร่าจากแสงพลุ) เข้าฉีกกระชากลำคอของนายทหารระดับสูงอย่างรวดเร็ว เกราะยุทธวิธีที่หลินสวมให้ช่วยป้องกันคมดาบที่กวัดแกว่งอย่างไร้ทิศทางได้เป็นอย่างดี
หมาป่าจ่าฝูง “แผลเป็น” พุ่งเข้าหานายกองผู้คุมทัพ มันกระโจนชนจนเขาเสียหลัก ก่อนจะใช้เขี้ยวอันแข็งแกร่งขย้ำลงบนไหล่และกระชากตราประจำตำแหน่งหลุดติดปากออกมา
แม่มดในม่านหิมะ
หลินก้าวออกมาที่ริมผา นางถือ “โทรโข่งกำลังสูง (Megaphone) ” และเปิดไซเรนเสียงดังสนั่นหวั่นไหว
“กองทัพแห่งศิลาแดงฟังข้า!” เสียงของนางก้องกังวานไปทั่วหุ