คืน ‘ของขวัญ’ ที่พวกแกเคยมอบให้ฉันตลอด 10 ปี” เรนสะบัดมือเบาๆ ทันใดนั้น “กิ่งก้าน” ก็ชอนไชขึ้นมาจากพื้นหินอ่อน รัดร่างกายของคนในตระกูลสิงหราชและตระกูลเจ้าเมืองที่อยู่ในห้องนั้นไว้ทั้งหมด
“ช่วยด้วย! ใครก็ได้—” ศิลาพยายามจะตะโกนเรียกการ์ด แต่ “นิกซ์” กลับปรากฏกายออกมากลืนกินเสียงเหล่านั้นหายไปในความว่างเปล่า
เรนไม่ได้ฆ่าพวกเขาทันที เขาปล่อยให้คนเหล่านั้นลิ้มรสความกลัวถึงขีดสุด ก่อนจะสั่งให้อสูรของเขาทำการ “ล้างบาง” ทุกชีวิตที่เกี่ยวข้องกับความอยุติธรรมนี้จนสิ้นซาก เลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็นไปทั่ววอลเปเปอร์ทองคำที่พวกเขาแสนภูมิใจ
จุดจบของทรราช และความว่างเปล่า
หลังจากภารกิจล้างแค้นเสร็จสิ้น เรนเรียกสัตว์อสูรทั้งหมดกลับเข้าสู่มิติเลี้ยงสัตว์ เขาเดินออกจากคฤหาสน์ที่บัดนี้กลายเป็นสุสานอย่างเงียบเชียบ ในขณะที่ด้านนอกกำแพงเมือง ทหารเริ่มยันฝูงมอนสเตอร์ไว้ได้เพราะนิกซ์คลายการควบคุมเพื่อให้พวกมันถอยกลับไปตามสัญชาตญาณ
เมื่อแสงอาทิตย์ยามเช้ามาถึง ความเงียบเข้าปกคลุมเมืองคารุที่สะบักสะบอม ทหารและประชาชนต่างร้องไห้ด้วยความดีใจที่รอดชีวิตมาได้ แต่ความดีใจนั้นอยู่ได้ไม่นาน…
เมื่อหน่วยรักษาความปลอดภัยวิ่งเข้าไปแจ้งข่าวที่คฤหาสน์เจ้าเมือง พวกเขาต้องพบกับภาพที่สยองขวัญยิ่งกว่ามอนสเตอร์บุกเมือง ศิล