ซองเงินงวดสุดท้ายถูกยัดลงในกระเป๋าเสื้อที่เปียกชื้น เรนกระชับอ้อมกอดที่อุ้มกิ้งก่าตัวเล็กสีเทาไว้แน่น เขาไม่หันหลังกลับไปมองแสงไฟจากตึกสูงในเมืองคารุอีกต่อไป ก้าวเท้าที่สั่นเทาเดินมุ่งหน้าไปยังเขตกำแพงชั้นนอกสุดที่พังทลายและไร้การเหลียวแลจากเจ้าหน้าที่
“ระบบ… นายบอกว่ากิ้งก่าตัวนี้จะกลายเป็นมังกรได้จริงๆ เหรอ?” เรนถามในใจด้วยความหวังสุดท้าย
[ยืนยัน: พันธุกรรมของ ‘กิ้งก่าหางหนาม’ มีลำดับรหัสแฝงของสัตว์อสูรบรรพกาล 0.001%] [ด้วยการวิเคราะห์จาก AI เส้นทางวิวัฒนาการ ‘มังกรอัสนีบาตบรรพกาล’ คือการกระตุ้นรหัสนั้นให้ตื่นขึ้น] [คำเตือน: ตรวจพบพืชกลายพันธุ์ ‘หญ้าเขี้ยวอัสนี’ ในพิกัด 4.8 กิโลเมตร ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ]
เรนกัดฟัน ก้าวข้ามเส้นเขตแดน 10 กิโลเมตรที่คนเมืองขนานนามว่า “เส้นแบ่งชีวิต” ทันทีที่เท้าสัมผัสผืนดินนอกกำแพง กลิ่นอายของความป่าเถื่อนและคาวเลือดก็พุ่งเข้าชนจมูก ต้นไม้รอบกายไม่ได้เป็นสีเขียว แต่เป็นสีม่วงคล้ำที่มีหนามแหลมเคลื่อนไหวได้ราวกับมีชีวิต
การล่าครั้งแรกของระดับ F
กร๊อบ!
เสียงกิ่งไม้หักดังขึ้นจากพุ่มไม้ด้านข้าง ร่างของ “หมาป่าขนเข็ม” ระดับ E สองตัวกระโดดออกมาขวางหน้า พวกมันน้ำลายสอเมื่อเห็นเหยื่อที่ดูอ่อนแออย่างเรน
“แย่แล้ว… ระดับ E สองตัว!” เรนถอยหลังกรูด สัญชาตญาณ
