เสียงฝีเท้าของนนท์ที่ย่ำลงบนพื้นหิมะสีดำดังกังวานเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ท่ามกลางเสียงหวีดหวิวของพายุที่พัดกรรโชกจนตึกข้างทางสั่นสะเทือน อุณหภูมิตอนนี้ดิ่งทะลุ -70 องศาเซลเซียสไปแล้ว มนุษย์ธรรมดาที่ไม่มีพลังระบบล้วนกลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งเฝ้าถนนไปหมดสิ้น
ทันใดนั้น นนท์หยุดชะงัก สายตาที่คมปลาบดุจเหยี่ยวจ้องมองเข้าไปในกลุ่มหมอกสีขาวขุ่นเบื้องหน้า
แกร๊ก… แกร๊ก…
เสียงกรงเล็บแหลมคมครูดไปกับแผ่นเหล็กดังขึ้นมาจากเงามืด ร่างขนาดยักษ์ของสัตว์กลายพันธุ์ตัวแรกโผล่ออกมา มันคือ “ไฮยีน่าเหมันต์” สัตว์ป่าที่วิวัฒนาการอย่างฉับพลันด้วยพลังงานศูนย์สัมบูรณ์ ร่างกายของมันใหญ่เท่ารถยนต์ ขนสีขาวราวหิมะมีเกล็ดน้ำแข็งแหลมคมงอกออกมาตามสันหลัง ดวงตาสีแดงฉานของมันจับจ้องมาที่นนท์ด้วยความหิวโหย
“มาเร็วกว่าที่คิดแฮะ…” นนท์พึมพำ มุมปากยกยิ้มอย่างเย็นชา
เจ้าไฮยีน่ากระโจนเข้าใส่ด้วยความเร็วสูง ปากที่กว้างเต็มไปด้วยฟันเลื่อยหมายจะปลิดชีพเหยื่อในคำเดียว แต่นนท์กลับยืนนิ่ง เขาเพียงแค่กระแทกโคนหอกน้ำแข็งลงกับพื้นเบาๆ
[ทักษะ: อาณาจักรน้ำแข็ง ทำงาน]
ทันทีที่กรงเล็บของมันสัมผัสรัศมี 5 เมตรจากตัวนนท์ อากาศรอบตัวมันพลันหนืดเหนียวราวกับจมลงไปในกาวลาเท็กซ์ ความเร็วที่เคยพุ่งพล่านกลับช้าลงจนมองเห็นทุกการเคลื่อนไหว นนท์เบี่ยงตัว