ราวกับอัญมณี เขามองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นหิมะสีดำซึ่งเป็นผลจากฝุ่นละอองในชั้นบรรยากาศที่ถูกแช่แข็งโปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสาย
อีกฟากหนึ่งของเมือง: ห้างสรรพสินค้าที่กลายเป็นนรกเพลิง
เก่ง กำลังตะโกนลั่นด้วยความคลุ้มคลั่ง รอบตัวเขาคือเปลวไฟที่ลุกโชนอย่างบ้าคลั่ง เขาใช้พลังไฟเผาผลาญเฟอร์นิเจอร์และทุกอย่างที่ขวางหน้าเพื่อสร้าง “เขตความร้อน” โดยมีผู้คนนับร้อยล้อมรอบเขาอยู่ด้วยความหวังว่าเขาจะช่วยให้พวกเขารอดชีวิต
“ใจเย็นๆ! ตราบใดที่ฉันยังมีพลัง ทุกคนจะปลอดภัย!” เก่งตะโกน แต่ในใจของเขาเริ่มสั่นกลัว
พลัง [เพลิงสุริยะ] ในตัวเขากำลังกรีดร้อง มันพยายามดูดซับออกซิเจนและสารอาหารจากร่างกายของเก่งเพื่อสู้กับความเย็นที่ไม่มีวันสิ้นสุด เก่งเริ่มรู้สึกปวดแสบปวดร้อนไปทั่วทั้งร่าง ผิวหนังของเขาเริ่มแตกแห้งและมีไอร้อนพุ่งออกมาจากแผลเหล่านั้น
“ทำไมมันหิวน้ำแบบนี้… ขอน้ำ! เอาน้ำมาให้ฉัน!” เก่งคว้าขวดน้ำจากมือของคนที่ยืนใกล้ที่สุดมาดื่มรวดเดียวหมด แต่เขากลับพบว่าน้ำนั้นเย็นจัดจนกลายเป็นน้ำแข็งทันทีที่สัมผัสลำคอของเขา
เขาเริ่มตระหนักว่า… พลังไฟที่เขาแย่งชิงมาจากนนท์นั้น ไม่ใช่ “พร” แต่มันคือ “คำสาป” ที่จะสูบกินชีวิตเจ้าของจนเหลือเพียงเถ้าถ่าน หากไม่มีการควบคุมที่เหนือชั้นแบบที่นนท์เคยทำได้ใ
