อยกิโลเมตร ไม่ว่าจะเป็นทหาร ซอมบี้ สัตว์กลายพันธุ์ หรือแม้แต่ต้นหญ้าที่เธอเพิ่งสร้างขึ้นมา… ทุกอย่างถูกย่อยสลายกลายเป็นธุลีด้วยความพิโรธที่ไร้สติ
ตัดกลับมายังเบื้องบน…
ในมิติที่ 5 บรรยากาศที่เคยเต็มไปด้วยความสนุกสนานและตื่นเต้นพลันเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและไร้อารมณ์ ตัวตนบนบัลลังก์ลดมือลง แสงปีกพลังงานค่อยๆ มอดดับลงเหลือเพียงความมืดสลัว
เขามองดู “ความบ้าคลั่ง” ของลินเบื้องล่างด้วยแววตาที่ว่างเปล่า ราวกับคนมองดูจานเพาะเชื้อที่ปนเปื้อน
“ตัวแปรที่คาดไม่ถึงงั้นหรือ…” เขาพึมพำ น้ำเสียงราบเรียบไร้ร่องรอยของความเมตตา
เขาเอนกายกลับไปพิงพนักบัลลังก์ นิ้วมือยาวลากผ่านหน้าจอข้อมูลที่บัดนี้ขึ้นตัวอักษรสีแดงเตือนความผิดพลาดของระบบ (System Failure) ไปทั่วทุกพื้นที่ของ Seed-A01 พลังงานที่ลินปล่อยออกมาคือการ “ทำลายล้างที่ไร้เป้าหมาย” ซึ่งมันไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการจากการทดลองนี้
เขาส่ายหัวช้าๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเป็นสายฟ้าจางๆ
“ล้มเหลวแล้วสินะ…” เขากล่าวออกมาในที่สุด “เมื่ออารมณ์อยู่เหนือวิวัฒนาการ เมล็ดพันธุ์ก็เป็นเพียงเศษสวะของจักรวาล”
เขาสะบัดมือเพียงครั้งเดียว ม่านแสงที่แสดงภาพความพินาศของโลก Seed-A01 ก็ถูกม้วนเก็บหายไปในความว่างเปล่า เขาไม่ได้สนใจเสียงกรีดร้องของลิน หรือการล่มสลายของโลกใบนั้นอีกต่อไป
