ิษไข้กลับลุกขึ้นมาพร้อมกับเปลวเพลิงที่ลุกโชนบนฝ่ามือ อีกคนหนึ่งสามารถขยับวัตถุได้ด้วยความคิด รัฐบาลรีบประกาศจัดตั้ง “หน่วยรักษาความมั่นคงพิเศษ” เพื่อรวบรวมผู้มีพลังเหล่านี้มาเป็นโล่กำบังให้แก่เหล่าผู้ลากมากดีและข้าราชการชั้นสูง
แต่ปมความขัดแย้งก็เริ่มผลิบานทันที พลังไม่ได้เปลี่ยนคนให้เป็นฮีโร่เสมอไป แต่มันมักจะขยายสันดานดิบภายในให้ชัดเจนขึ้น ผู้มีพลังบางกลุ่มเริ่มเรียกร้องสิทธิพิเศษเหนือผู้อื่น พวกเขาเริ่มกักตุนเสบียงที่รัฐบาลแจกจ่าย และมองว่ามนุษย์ธรรมดาที่ไม่มีพลังเป็นเพียง “ภาระ” ที่ต้องกำจัดทิ้ง
ภายในมิติพฤกษา ลินมองดูพลั่วเหล็กที่เรืองแสงสีทองจางๆ อยู่ที่พื้นดิน เธอเอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมา ทันทีที่สัมผัส ความร้อนสายหนึ่งพุ่งเข้าสู่ร่างกาย ข้อมูลบางอย่างหลั่งไหลเข้าสู่สมองของเธอราวกับรหัสที่ถูกปลดล็อก
เธอมองไปยังแปลงผักที่เติบโตจนพร้อมเก็บเกี่ยว และน้ำพุที่ดูเหมือนจะเปล่งประกายเข้มข้นขึ้น ลินรู้สึกได้ว่าเธอเองก็ “เปลี่ยนไป” แต่ไม่ใช่พลังทำลายล้างเหมือนพวกคนข้างนอก พลังของเธอคือการ “หล่อเลี้ยง” และ “ซ่อนเร้น”
“พี่ริน… ดูสิ ผักพวกนี้มันใหญ่มากเลย!” น้องชายร้องเรียกพลางชี้ไปที่หัวไชเท้าขนาดเท่าท่อนแขน
ลินไม่ได้ยิ้มตอบ เธอหันไปมองแม่ที่เริ่มลืมตาขึ้นมาด้วยสีหน้าที่ดูดีขึ้นอย่างน่
