ายอย่างที่ดูเหมือนตัวหนังสือ แต่เธอไม่เข้าใจความหมาย หยวนเสี่ยวจึงเกิดความคิดขึ้นมา หยิบแผ่นหยกออกมา และตัดสินใจเขียนสัญลักษณ์เหล่านั้นลงไปก่อน ไม่ว่าเธอจะต้องการใช้มันในภายหลังหรือไม่ก็ตาม
เมื่อมองลงไปที่พื้นอีกครั้ง พวกเขาก็เห็นแท่นเทเลพอร์ตขนาดเล็ก เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณสิบฟุต ถูกปกคลุมไปด้วยเศษหินและฝุ่นละออง เห็นได้ชัดว่าถูกทิ้งร้างมานานแล้ว
ครั้งสุดท้ายที่ท่านเจ้าสำนักหยุนไห่ ไห่ชิง ใช้มัน คือเมื่อห้าสิบปีก่อน หากไม่มีใครใช้มันอีกเลยนับตั้งแต่นั้นมา ก็หมายความว่าผ่านมาห้าสิบปีแล้วที่ไม่มีใครใช้มัน หยวนเซียวโบกพลังปราณบางๆ พัดเศษหินและฝุ่นละอองออกไป และอาร์เรย์เทเลพอร์ตก็เผยรูปร่างที่แท้จริงออกมาทันที
แผงเทเลพอร์ตนี้มีรูปร่างคล้ายดาวห้าแฉก โดยมีร่องอยู่ที่จุดทั้งห้าอย่างชัดเจน ซึ่งเป็นตำแหน่งที่วางหินวิญญาณ บริเวณตรงกลางที่เกิดจากจุดทั้งห้าเป็นวงกลมเล็กๆ ซึ่งมีเส้นห้าเส้นแผ่ออกมาจากวงกลมนั้น เชื่อมต่อกับแต่ละจุด
ถ้าหยวนเซียวไม่เข้าใจผิด บริเวณวงกลมตรงกลางคือพื้นที่เทเลพอร์ต ซึ่งดูเหมือนว่าจะสามารถเทเลพอร์ตคนได้ประมาณสิบคนในคราวเดียว
หยวนเซียวหยิบหินวิญญาณระดับต่ำห้าก้อนออกมา แล้วเสียบเข้าไปในช่องทั้งห้าที่มุมของแท่นเทเลพอร์ต อย่างไรก็ตาม แท่นเทเลพอร์ตกลับส่องแสงวาบเพียงครั้งเดียว แล้วแสงก็ดับลงทันที หินวิญญาณระดับต่ำทั้งห้าก้อนกลายเป็นเศษสีเทาไปหมดแล้ว
ว้าว! แท่นเทเลพอร์ตนี่ใ
