ี่เป็นผู้ปกครองของตัวเอง!
หยวนเซียวโยนลูกปัดธาตุทั้งห้าเข้าไปในท้อง ทำเครื่องหมายบนลูกปัดเหล่านั้น แล้วค่อยๆ หมุนมัน จากนั้นเธอก็เอื้อมมือไปหยิบลูกปัดนกฟีนิกซ์น้ำแข็งออกมา นกฟีนิกซ์น้ำแข็งจำหยวนเซียวได้ว่าเป็นเจ้านายของมันตั้งแต่ดื่มเลือดแก่นแท้ของเธอครั้งที่แล้ว และมันก็ตื่นเต้นเมื่อเห็นเธออย่างกะทันหัน
หยวนเซียวปล่อยพลังปราณออกมาจากมือขวาอย่างแรง ละลายเปลือกนอกของไข่มุกฟีนิกซ์น้ำแข็ง เมื่อฟีนิกซ์น้ำแข็งสีฟ้ากลับคืนสู่ร่างอิสระ มันก็เริ่มลอยอยู่ในฝ่ามือของเธอก่อนจะลงจอดในที่สุด
หยวนเสี่ยวคว้าตัวปิงล่วนไว้แล้วเริ่มบ่นว่า “น้องปิง ถ้าเจอหน้ากันห้ามไปทำร้ายเสี่ยวหลงอีกนะ! พวกเธอสองคนยังไม่ได้ชดใช้ค่าเสียหายจากการระเบิดระฆังใหญ่ที่บ้านไห่เหล่าเต๋าเลย ทั้งหมดเป็นความผิดของฉัน!”
ปิงลวนหันหน้าหนี เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!
จากนั้นหยวนเซียวก็เรียกมังกรไฟตัวน้อยออกมาจากดาบมังกรแดง คว้าพวกมันไว้ในมือซ้าย แบ่งเป็นมือละตัว ฟีนิกซ์น้ำแข็งอยู่ในฝ่ามือขวา และมังกรไฟตัวน้อยอยู่ในฝ่ามือซ้าย
“เจ้ามังกรน้อย นี่คือน้องชายน้ำแข็งของเจ้า! มายิ้มและทักทายหน่อยสิ!” ก่อนที่หยวนเซียวจะพูดจบ เขาก็รู้สึกถึงความปั่นป่วนในมือทั้งสองข้างอย่างกะทันหัน สัตว์ทั้งสองตัวไม่สนใจเขาเลย และดูเหมือนจะดิ้นรนเพื่อหลุดพ้น แต่ก็ไม่มีตัวไหนอยากฉีกฝ่ามือของเจ้านายเลย
วิญญาณทั้งสองเชื่อมต่อกับจิตใจของหยวนเซียว และใน
