งสองเล่มกลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย ราวกับหิมะละลายในน้ำ
“หนูน้อยหวง เจ้าไม่กินข้าวเหรอ?!” หยวนเซียวโกรธมาก
เซียวหวงตกใจและใช้พลังเพียง 50% ปล่อยดาบน้ำแข็งสองเล่มออกมา ผลลัพธ์คล้ายกับครั้งก่อน แม่ของเขาถูกแรงกระแทกกระเด็นถอยหลังไปสองก้าว ก่อนจะทรงตัวได้และไม่ได้รับบาดเจ็บ
“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? เจ้าหนูเหลือง กินเนื้องูไปเปล่าประโยชน์งั้นเหรอ?! รีบใช้พลังทั้งหมดที่มีเข้าไปเร็ว! อย่าให้เจ้าหนูทองหัวเราะเยาะพวกเราจากข้างสนาม!” หยวนเซียวตะโกน
เซียวหวงเหลือบมองไปด้านข้างและเห็นว่าเซียวจินกำลังเอามือปิดปากและหัวเราะอยู่ เขาโกรธจัดทันที ไอ้เด็กเหลือขอเซียวจินนั่นกล้าดียังไงมาดูถูกเขา! เขาจึงปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมาทันที ฟาดฟันด้วยดาบน้ำแข็งที่ทรงพลังที่สุดสองเล่มของเขาด้วยกำลังทั้งหมดที่มี!
คราวนี้ หยวนเซียวถูกกระแทกกระเด็นไปไกลถึงสิบฟุต แต่เธอก็ตั้งหลักได้เร็วและไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ ขณะที่เซียวหวงกำลังตกตะลึงและงุนงง เขาก็กรีดร้องออกมาแล้วล้มลงกับพื้น
ปรากฏว่าพลังโจมตีฉับพลันของเซียวหวงในครั้งสุดท้ายนั้นสูงเกินไป และกระจกหยินหยางไม่สามารถดูดซับได้ทั้งหมด พลังโจมตีส่วนที่ไม่ถูกดูดซับจึงสะท้อนกลับไปตามเส้นทางเดิม เซียวหวงตกใจมากที่แม่ของเธอไม่ได้รับอันตราย จึงไม่ทันสังเกตและถูกคมดาบน้ำแข็งที่สะท้อนกลับมาฟาดเข้าที่ใบหน้า ล้มลงกับพื้นทันที!
“ไม่เลว ไม่เลว! หวงน้อยก็ไม่เลวเหมือนกัน เขาสามารถจัดการตั
