ละปลอบประโลมจิตวิญญาณได้!”
“ยายแก่ นี่น้องชายของข้าเองนะ อย่ามาหลอกข้าด้วยกระดิ่งแตกนั่น!” ซูพูดกับยายแก่
“แกไอ้ซู่สารเลว แกกำลังทำลายฉัน! แกไม่ต้องหวังว่าจะได้เงินเดือนเดือนนี้!” ชายชราหม่าคำราม
“คุณติดหนี้ฉันมาหลายเดือนแล้ว และคุณก็พยายามหาข้ออ้างเพื่อยืดเวลาออกไปอีกสองสามเดือนใช่ไหม? คุณยังไม่จ่ายคืนฉันเลย ทั้งๆ ที่ฉันไม่ได้ไปก่อกวนคุณก่อน! คุณย่า ฉันพูดถูกไหมล่ะ?” ซูตั๋วโต้กลับคุณย่า
“ราชาแห่งนรกจะติดหนี้ปีศาจน้อยอย่างเจ้าไม่ได้หรอก! ครั้งหน้าถ้าเจ้าพาใครมาจ่ายหนี้ได้ ข้าจะจ่ายหนี้ให้เจ้าเองทั้งหมด!” ชายชราหม่าโมโหจนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องรับปาก
เมื่อได้ยินสิ่งที่ชายชราหม่าพูด หยวนเซียวก็ถามทันทีว่า “พี่ซู เขาติดหนี้ท่านหินวิญญาณกี่ก้อนครับ?”
“ฉันติดหนี้คุณสามหินวิญญาณมาหกเดือนแล้ว และยังไม่ได้คืนเลย!” ซูกล่าว
“ง่ายมาก!” หยวนเสี่ยวหัวเราะ เขาหยิบยาเม็ดหนึ่งจากแผงขายของลุงหม่าอย่างไม่ใส่ใจ แล้วถามว่า “ยาบำรุงกำลังเกรดต่ำนี้ราคาเท่าไหร่ครับ?”
“หินวิญญาณสามก้อนต่อคน” แม้ว่าคุณปู่หม่าจะรู้สึกแปลกใจและไม่รู้ว่าหยวนเซียวจะทำอะไร แต่เขาก็ยังบอกราคาออกมา
“เอาล่ะ ไปซื้อยาฟื้นฟูพลังวิญญาณระดับต่ำนี่กันเถอะ!” พูดจบเขาก็หยิบหินวิญญาณระดับต่ำสามก้อนออกมาจากถุงเก็บของที่เตรียมไว้ล่วงหน้าแล้วยื่นให้ท่านผู้เฒ่าหม่า พร้อมกับขยิบตาให้ซูตั๋วด้วย
ซูเข้าใจในทันที รีบคว้าหินวิญญาณระดับต่ำสามก้อน
