เจียงหวู่และไป๋หยูก็อิจฉาอย่างแท้จริง แม้ว่าในสระน้ำแข็งจะไม่มีสมบัติใดๆ พวกเขาก็ยินดีที่จะกลับไปทันทีหากได้สมบัติสองชิ้นนี้มา ไม่ว่าจะมีสมบัติอยู่ในสระน้ำแข็งหรือไม่ก็ตาม! พวกเขารู้ว่าสัตว์วิญญาณตัวเล็กที่นำสมบัติมาให้คือหนูวิญญาณกิน ซึ่งมีอยู่ตัวหนึ่งในสวนสัตว์วิญญาณของสำนักทะเลเมฆา ตัวเดียวกับที่ผู้อาวุโสลำดับที่สี่เคยนำออกมาก่อนหน้านี้ อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่เคยเห็นหนูวิญญาณกินสีทองมาก่อนเลย และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าราชวงศ์คืออะไร หรือการปลุกพลังขั้นที่สามคืออะไร! ความสามารถในการล่าสมบัติของหนูวิญญาณกินสีทองในตอนนี้เหนือจินตนาการของพวกเขา
พี่โมถึงกับพูดไม่ออกกับเรื่องโชคดีหรือเหตุการณ์แปลกประหลาดที่เกิดขึ้นในเทศกาลโคมไฟ เขาเพิ่งบอกไปว่าไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป! และตอนนี้ ก่อนที่ธูปสักดอกจะไหม้หมด ก็มีเรื่องน่าตกใจเกิดขึ้นอีกแล้ว!
“หน้าผาที่เรามองเห็นรางๆ ข้างหน้านั่นคือที่ตั้งของบ่อน้ำเย็น ราชาแห่งงูในบ่อน้ำเย็นมีผิวหนังหนาและเนื้อเหนียว ครั้งที่แล้ว การโจมตีด้วยดาบเหาะของเราแทบไม่มีผลอะไร แต่เราก็สามารถยับยั้งมันไว้ได้บ้างด้วยยันต์เพลิง จากที่เราสังเกต ราชาแห่งงูใช้การโจมตีธาตุน้ำแข็ง ลมหายใจน้ำแข็งที่มันพ่นออกมาทำให้เราเคลื่อนไหวช้าลง ครั้งที่แล้ว มันแค่โจมตีดาบเหาะของเรา แต่มันกลับทำให้ดาบเหาะช้าลงและยังทำลายสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ที่เราควบคุมอยู่ด้วย” ไป๋หยูกล่าว
“ลองใช้เวทมนตร
